วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2556

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) ทราบถึงการเปิดรับ ทัศนคติที่มีต่อการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน และพฤติกรรมการบริโภค (2) อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับ และทัศนคติของผู้บริโภคที่มีต่อการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน (3) อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างการเปิดรับการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน และพฤติกรรมการบริโภค (4) อธิบายความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติที่มีต่อการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน และพฤติกรรมการบริโภค (5) อธิบายประสิทธิภาพการทำนายการเปิดรับการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบินและทัศนคติ ที่มีต่อพฤติกรรมการบริโภค โดยใช้วิธีวิจัยเชิงสำรวจ และมีแบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการเก็บข้อมูลกับกลุ่มตัวอย่างที่เป็นผู้ใช้แอพพลิเคชั่นไลน์ และมีบัญชีอย่างเป็นทางการขององค์กรอุตสาหกรรมการบิน คือ การบินไทย และท่าอากาศยานไทย ทั้งเพศชายและหญิง วัยทำงาน อายุระหว่าง 23-40 ปี ที่อาศัยอยู่ในเขตกรุงเทพมหานคร จำนวน 400 คน ผลการวิจัยพบว่า (1) การเปิดรับการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน มีความสัมพันธ์กับทัศนคติในทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (2) การเปิดรับการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคในทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (3) ทัศนคติที่มีต่อการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคในทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (4) การเปิดรับ และทัศนคติที่มีต่อการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการบริโภคในทางบวก อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (5) การเปิดรับ และทัศนคติที่มีต่อการสื่อสารการตลาดผ่านแอพพลิเคชั่นไลน์ของอุตสาหกรรมการบิน มีประสิทธิภาพการทำนายพฤติกรรมการบริโภคได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยการเปิดรับเป็นตัวแปรที่มีประสิทธิภาพการทำนายพฤติกรรมการบริโภคได้มากที่สุด