วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

งานวิจัยนี้ทำการศึกษาผลของการปรับสภาพเบื้องต้นด้วยวิธีต่างๆ ได้แก่ การแช่ด้วยสารละลายด่าง (NaOH) การใช้ความร้อน ซึ่งจากผลการทดลองพบว่าการใช้ของเสียกลีเซอรอลที่ได้จากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลเป็นสารหมักร่วมกับต้นข้าวโพดที่ผ่านการปรับสภาพเบื้องด้วยสารละลายด่าง (NaOH) สามารถผลิตก๊าซชีวภาพทั้งหมด 80.7 L/kg VS removed และสามารถผลิตก๊าซมีเทนได้ 43.6 L/kg VS removed เมื่อนำกลีเซอรอลที่ได้จากกระบวนการผลิตไบโอดีเซลมาหมักร่วมกับข้าวโพดที่ผ่านการปรับสภาพเบื้องต้นด้วยสารละลายด่าง (NaOH) จะช่วยเพิ่มสารอินทรีย์ในระบบ ทำให้เกิดการผลิตก๊าซชีวภาพสูงขึ้น ในงานวิจัยนี้ศึกษาสัดส่วนที่เหมาะสมของการเติมกลีเซอรอล เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตก๊าซชีวภาพ ผลจากการทดลองพบว่า เมื่อเติมกลีเซอรอลจำนวน 1% (V/V) สามารถผลิตก๊าซชีวภาพได้ดีที่สุด โดยสามารถผลิตก๊าซชีวภาพได้ถึง 170.05 L/kg VS removed และและสามารถผลิตก๊าซมีเทนได้ 85.4 L/kg VS removed ในทางตรงกันข้าม หากมีการเติมกลีเซอรอลในสารตั้งต้นมากกว่า 1% จะทำให้การย่อยสลายกลีเซอรอลทางชีวภาพเกิดขึ้นเร็วกว่าการย่อยสลายโพรไพโอเนททางชีวภาพ ถังปฏิกิริยาก็จะมีภาระบรรทุกกลีเซอรอลมากเกินไป ความเข้มข้นของไพโอเนทก็จะสูงขึ้น ดังนั้นควรควบคุมปริมาณกลีเซอรอลที่ป้อนเข้าไปในกระบวนการอย่างระมัดระวัง เพราะถ้าระบบมีภาระบรรทุกมากเกินไปจะเกิดผลเสียต่อระบบได้