วิทยานิพนธ์ (คพ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

ภายหลังเหตุอุทกภัย ปี พ.ศ.2554 โครงการอสังหาริมทรัพย์ประเภทอาคารชุดพักอาศัย มีอัตราการเติบโตที่สูงสุด ร้อยละ 14 โดยส่วนใหญ่อยู่ในเขตพื้นที่กรุงเทพมหานคร และด้านภาพรวมความเสียหายที่เกิดจากเหตุอุทกภัย พื้นที่กรุงเทพมหานครได้รับความเสียหายมากที่สุดเช่นกัน โดยโครงการอาคารชุดพักอาศัยถือเป็นอสังหาริมทรัพย์ประเภทหนึ่ง ซึ่งในด้านความเสียหายที่เกิดขึ้นกับโครงการ ค่าใช้จ่ายจะถูกเก็บรวมกับค่าส่วนกลางที่ผู้พักอาศัยจะเป็นผู้รับผิดชอบทั้งหมด อีกทั้งเมื่อโครงการไม่สามารถป้องกันอุทกภัยได้ จะทำให้เกิดปัญหาด้านที่อยู่อาศัยตามมา ซึ่งเป็นเหตุผลที่ทำให้เกิดงานวิจัยที่ทำการศึกษาเกี่ยวกับแนวทางการป้องกันอุทกภัยสำหรับโครงการอาคารชุดพักอาศัย เพื่อรองรับเหตุการณ์ที่อาจจะเกิดขึ้น การวิจัยในครั้งนี้ ทำการศึกษากลุ่มตัวอย่างอาคารชุดพักอาศัยในเขตพื้นที่อุทกภัย ปี พ.ศ.2554 เพื่อศึกษาผลกระทบที่เกิดขึ้นกับตัวโครงการ และทัศนคติของผู้พักอาศัย รวมทั้งทำการศึกษาการปรับตัวของโครงการ เกี่ยวกับแนวทางป้องกันอุทกภัยที่เกิดขึ้นภายหลังอุทกภัย ปี พ.ศ.2554 เพื่อหาแนวทางการป้องกันที่เหมาะสม โดยทำการสำรวจและเปรียบเทียบโครงการที่สามารถป้องกันอุทกภัยได้และไม่สามารถป้องกันได้ อีกทั้งเป็นโครงการที่มีลักษณะทางกายภาพคล้ายกัน จำนวน 4 โครงการใน 2 พื้นที่กรุงเทพมหานคร โดยรวบรวมปัจจัยที่มีผลต่อการป้องกันอุทกภัยของโครงการ และแนวทางการป้องกันอุทกภัยที่เหมาะสม ซึ่งจากข้อค้นพบสำหรับโครงการที่สามารถป้องกันอุทกภัยได้ มีลักษณะโครงการที่มีการเตรียมระบบโครงการ ด้านกายภาพทั้งบนดินและใต้ดินให้สามารถปรับเปลี่ยนเป็นระบบปิดได้ อีกทั้งมีการจัดการการป้องกันอุทกภัยที่เหมาะสม ได้แก่ ความร่วมมือของนิติบุคคลและผู้พักอาศัยในโครงการที่ไม่อพยพออก และได้รับความช่วยเหลือจากผู้ประกอบการ เจ้าของโครงการเดิม ทำให้สามารถป้องกันอุทกภัยได้สมบูรณ์ แต่สำหรับโครงการที่ไม่สามารถป้องกันอุทกภัยได้ ส่วนใหญ่ทำการป้องกันเฉพาะพื้นที่ห้องเครื่องควบคุมระบบโครงการเท่านั้น เพราะเป็นพื้นที่ที่สำคัญที่สุดในโครงการ ซึ่งถ้าได้รับความเสียหายจะทำให้งานระบบภายในอาคารไม่สามารถทำงานได้ ส่งผลทำให้ ผู้พักอาศัย ไม่สามารถใช้ชีวิตอยู่ในโครงการได้อีกด้วย ข้อเสนอแนะสำหรับโครงการที่มีอยู่เดิมหรือโครงการที่ก่อสร้างใหม่ ควรตรวจสอบแนวทางป้องกันอุทกภัยให้เหมาะสมกับรูปแบบโครงการ โดยส่วนแรกควรตรวจสอบสภาพกายภาพบนดินที่สามารถมองเห็นด้วยตา ได้แก่ แนวรั้วรอบ ถนนทางเข้า-ออกหรือบริเวณพื้นที่ที่มีความสำคัญ เช่น ห้องเครื่องควบคุมระบบโครงการ ควรใช้แนวทางป้องกันแบบถาวรหรือชั่วคราวตามความเหมาะสมของการป้องกัน อีกทั้งตรวจสอบสภาพแวดล้อมภายนอกโครงการในพื้นที่ข้างเคียงที่เป็นจุดเสี่ยง ได้แก่ พื้นที่ที่ติดคลอง/ลำรางสาธารณะ หรือพื้นที่อื่นๆ ควรป้องกันพื้นที่ติดบริเวณจุดเสี่ยงภายนอกเป็นพิเศษ ในส่วนที่สองตรวจสอบกายภาพใต้ดินโครงการ บริเวณจุดเชื่อมต่อแนวท่อระบายน้ำสาธารณะ โดยติดตั้งระบบประตูน้ำหรือเพิ่มบ่อสูบรวมกับประตูน้ำ ให้สามารถปรับระบบสุขาภิบาลโครงการเป็นระบบปิดได้ และส่วนสุดท้ายโครงการควรมีแนวทางการจัดการด้านการป้องกันอุทกภัยของโครงการที่เหมาะสม ซึ่งจากการสำรวจข้อมูลค่าก่อสร้างของโครงการที่เตรียมระบบป้องกันอุทกภัยในเบื้องต้น พบว่า งบประมาณจะเพิ่มขึ้นไม่ถึงร้อยละ 0.1 ของราคาค่าก่อสร้างเดิม