วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความชุกของภาวะการง่วงนอนผิดปกติตอนกลางวัน ในพนักงานขับรถโดยสารประจำทาง ขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร(ขสมก.)โดยใช้รูปแบบการศึกษาเชิงพรรณนา ณ จุดเวลาใดเวลาหนึ่ง กลุ่มตัวอย่างเป็นพนักงานขับรถโดยสารประจำทางสังกัดองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานครจำนวน 241 คน จากเขตการเดินรถที่ 1,2และ 8เก็บข้อมูลโดยการใช้แบบสอบถามมีการอัตราการเข้าร่วมการศึกษาเท่ากับร้อยละ 83 ผลการศึกษาพบอัตราความชุกของการเกิดภาวะการง่วงนอนผิดปกติตอนกลางวันในพนักงานขับรถโดยสารประจำทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานครเท่ากับร้อยละ86 คะแนนเฉลี่ย Epworth sleepiness score เท่ากับ 12.68 คะแนนปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการเกิดภาวะการง่วงนอนผิดปกติตอนกลางวันในพนักงานขับรถโดยสารประจำทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ ดัชนีมวลกาย การรับประทานยานอนหลับ ประวัติการสูบบุหรี่ ประวัติการดื่มสุรา จำนวนวันทำงานต่อสัปดาห์ ช่วงเวลาทำงาน ชั่วโมงการนอนหลับในวันทำงาน ชั่วโมงการนอนหลับในวันหยุด การตื่นตอนกลางคืนในวันทำงาน การตื่นตอนกลางคืนในวันหยุด การนอนกรนความดังของเสียงกรนท่าทางการนอนตะแคงขวาและตะแคงซ้าย การนอนขากระตุกและการนอนฝัน การศึกษานี้พบว่าความชุกของภาวะการง่วงนอนผิดปกติตอนกลางวันในพนักงานขับรถโดยสารประจำทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานครสูง โดยปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะนี้สูงที่สุดคือ การดื่มสุรา และการสูบบุหรี่ ควรมีการรณรงค์ให้เลิกการบริโภคสุราและบุหรี่ รวมถึงการตรวจประเมิน และคัดกรองภาวะการง่วงนอนผิดปกติตอนกลางวันในพนักงานขับรถโดยสารประจำทางขององค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพมหานคร