วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาผลการใช้ตัวชี้นำด้วยภาพในบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีต่อความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ต่ำ 2) เปรียบเทียบคะแนนความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ต่ำ เมื่อเรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมเรื่องรูปเรขาคณิตสองมิติและสามมิติที่มีตัวชี้นำด้วยภาพต่างกัน และ 3) เปรียบเทียบเวลาของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ต่ำที่เรียนบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีตัวชี้นำด้วยภาพต่างกัน และมีระดับความยากง่ายต่างกัน 4 ระดับ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ต่ำจำนวน 40 คน โดยทำการสุ่มตัวอย่างอย่างง่าย เข้ากลุ่มทดลองจำนวน 2 กลุ่ม กลุ่มละ 20 คน เข้ารับการทดลองด้วยบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีตัวชี้นำด้วยภาพต่างกัน 2 แบบ คือ แบบคงที่ และแบบเคลื่อนไหว เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ บทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีตัวชี้นำด้วยภาพแบบคงที่ บทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีตัวชี้นำด้วยภาพแบบเคลื่อนไหว และแบบวัดความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ สถิติที่ใช้วิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่า 1. นักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีตัวชี้นำด้วยภาพ 2 แบบ มีผลคะแนนความสามารถด้านมิติสัมพันธ์สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2. นักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีตัวชี้นำด้วยภาพแตกต่างกัน มีผลคะแนนความสามารถด้านมิติสัมพันธ์ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 3. นักเรียนที่เรียนด้วยบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกมที่มีตัวชี้นำด้วยภาพแบบเคลื่อนไหวใช้ระยะเวลาในการเรียนน้อยกว่าแบบคงที่ในทุกระดับความยากง่ายของบทเรียนมัลติมีเดียแบบเกม