วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

ด้วยแนวโน้มการใช้งานเว็บรุ่นที่ 2 (Web 2.0) ที่มากขึ้น จึงมีการใช้เทคนิคใหม่ๆ เช่น การนำข้อมูลจากหลายแหล่งมาผสมผสานกัน (Mashup) การแบ่งปันแลกเปลี่ยนข้อมูล การสร้างโปรแกรมประยุกต์ที่ให้กลุ่มคนเข้ามามีส่วนร่วม (Crowdsourcing) และการทำแผนที่โดยใช้เอพีไอ (map API) ในด้านของแพลตฟอร์มการโปรแกรมเว็บ (Web programing platform) เช่น เอชทีเอ็มแอลรุ่นที่ 5 (HTML5) เฟสบุ้ค (Facebook) และทวิตเตอร์ (Twitter) ได้เพิ่มส่วนที่สนับสนุนการใช้งานสำหรับระบุตำแหน่งทางภูมิศาสตร์ (Geo-location) เข้าไปด้วย เทคโนโลยีเหล่านี้ช่วยอำนวยความสะดวกให้เกิดการสร้างข้อมูลทางภูมิศาสตร์ขึ้นและกระจายข้อมูลได้โดยง่าย อย่างไรก็ตาม ระบบภูมิสารสนเทศทางภูมิศาสตร์และเว็บไซต์ที่มีอยู่ก่อนหน้านี้ก็ยังถูกใช้งานอยู่อย่างแพร่หลาย ซึ่งเว็บไซต์จำนวนมากนี้มีการนำเสนอข้อมูลที่มีความสัมพันธ์เชิงพื้นที่แต่ไม่ได้ถูกจัดเตรียมให้อยู่ในรูปแบบที่พร้อมจะนำไปใช้งานกับเว็บโปรแกรมประยุกต์ทางภูมิศาสตร์รุ่นใหม่ งานวิจัยนี้จึงต้องการจัดทำข้อมูลที่มีความสัมพันธ์ในเชิงพื้นที่ให้อยู่ในรูปแบบที่พร้อมใช้งานสำหรับเว็บโปรแกรมประยุกต์ทางภูมิศาสตร์รุ่นใหม่ โดยมุ่งเน้นไปที่ข้อมูลที่สามารถเปลี่ยนแปลงได้ และไม่อยู่ในรูปของข้อมูลทางภูมิศาสตร์ โดยงานวิจัยได้นำเสนอวิธีการคือวีธีในการสร้างเครื่องมือเพื่อรวบรวมข้อมูล จัดเก็บข้อมูล และกระจายข้อมูลจากแหล่งข้อมูลที่หลายหลาย งานวิจัยได้พัฒนาคลังข้อมูลเชิงพื้นที่ซึ่งสามารถนำข้อมูลเข้ามาจัดเก็บได้ทั้งข้อมูลที่อยู่ในรูปของข้อมูลทางภูมิศาสตร์และยังไม่อยู่ในรูปของข้อมูลทางภูมิศาสตร์ และแปลงข้อมูลให้อยู่รูปของมาตรฐานของโอจีซี (OGC) เพื่อใช้งานกับเว็บประยุกต์ทางภูมิศาสตร์