วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

ระบบการคำนวณแบบกระจายบนอินเตอร์เน็ตในปัจจุบันมีข้อจำกัดในด้านของความสามารถในการขยายระบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อแอพพลิเคชั่นที่ทำงานบนระบบนั้นมีขนาดของข้อมูลที่ใหญ่เมื่อเทียบกับเวลาที่ใช้ในการคำนวณ เป็นเหตุให้ภาระของเครื่องเซิร์ฟเวอร์มากเกินไปโดยเฉพาะภาระในการรับ-ส่งข้อมูลระหว่างเครื่องเซิร์ฟเวอร์ กับเครื่องไคลเอนต์ วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์เพื่อหาวิธีปรับปรุงการทำงานของระบบการคำนวณแบบกระจายบนเครือข่ายเพียร์-ทู-เพียร์ โดยเน้นที่ความสามารถในการขยายระบบและการรองรับแอพพลิเคชั่นที่มีสัดส่วนของขนาดข้อมูลต่อเวลาที่ใช้ในการคำนวณสูง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้ทำการศึกษาวิเคราะห์ถึงปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพความสามารถในการขยายระบบและขนาดของข้อมูลที่ระบบสามารถรองรับได้ โดยใช้โปรแกรมแบบจำลอง ซึ่งจากผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าการสื่อสารแบบเพียร์-ทู-เพียร์ช่วยลดปริมาณการใช้แบนด์วิดธ์ของเครื่องเซิร์ฟเวอร์ลงเมื่อเทียบกับระบบที่ไม่ได้ใช้การสื่อสารแบบเพียร์-ทู-เพียร์ โดยปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพที่สำคัญคือความเสถียรของเครือข่ายแบบเพียร์-ทู-เพียร์ของระบบ จึงได้ทำการออกแบบโครงสร้างของระบบโดยใช้โมเดลแบบซุปเปอร์เพียร์เพื่อแก้ปัญหาที่พบ จากนั้นได้พัฒนาระบบต้นแบบขึ้นโดยใช้โพรโตคอล JXTA เพื่อทดสอบแนวคิดที่นำเสนอ