วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การเติบโตของสภาพเศรษฐกิจและสังคมในปัจจุบัน ส่งผลให้ปริมาณความต้องการใช้ไฟฟ้าสูงขึ้นตามไปด้วย ดังนั้นการขยายระบบผลิตและส่งกำลังไฟฟ้า เช่น การติดตั้งเครื่องกำเนิดไฟฟ้า การเพิ่มจำนวนสายส่ง การเพิ่มจำนวนหม้อแปลง หรือการจัดรูปแบบการจ่ายไฟเป็นระบบเครือข่าย จึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อรองรับความต้องการไฟฟ้าที่เพิ่มขึ้น การขยายระบบดังกล่าวส่งผลให้ความต้านทานรวมของระบบส่งไฟฟ้าลดลง เป็นเหตุให้ขนาดกระแสลัดวงจร ณ จุดต่างๆ ในระบบมีค่าสูงขึ้น ซึ่งสร้างความเสียหายให้เกิดขึ้นอย่างมากมาย เช่น ในกรณีของการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) กระแสลัดวงจรค่าสูงได้สร้างความเสียหายแก่เซอร์กิตเบรกเกอร์ ด้วยเหตุนี้วิทยานิพนธ์ฉบับนี้จึงนำเสนอวิธีการกำหนดตำแหน่งและจำนวนการแบ่งแยกบัสที่เหมาะสม เพื่อช่วยลดกระแสลัดวงจรในระบบส่งไฟฟ้ากำลัง โดยพิจารณาเงื่อนไขจำกัดของระบบ เช่น พิกัดกระแสลัดวงจร พิกัดแรงดันบัส พิกัดสายส่ง การแยกตัวจากกันของระบบ ความมั่นคงของระบบ และข้อจำกัดของการแบ่งแยกบัสในทางปฏิบัติ โดยนำวิธีค้นหาตาบูชนิดปรับตัวได้มาประยุกต์ใช้ ในการหาตำแหน่งและจำนวนการแบ่งแยกบัสที่น้อยที่สุด ซึ่งแปรผันตรงกับเงินลงทุนที่จะใช้ในการแก้ปัญหา นอกจากนั้น ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ยังพิจารณาการหาตำแหน่ง และจำนวนการแบ่งแยกบัส ร่วมกับการติดตั้ง Current Limiting Reactor ในขนาดที่น้อยที่สุด เพื่อความยืดหยุ่นในการพิจารณาเงื่อนไขบังคับ สำหรับกระบวนการหาคำตอบที่เหมาะสมในการแก้ปัญหาอีกด้วย