วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

ศึกษาถึงแนวคิด และสภาพปัญหาในการบังคับใช้กฎหมายที่บัญญัติรับรองและคุ้มครองสิทธิ เสรีภาพและความเสมอภาคที่เกี่ยวข้องกับการจัดการศึกษาในระดับอุดมศึกษาให้กับผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน โดยใช้วิธีการวิจัยเอกสารและการวิจัยภาคสนาม ซึ่งเก็บข้อมูลจากการสัมภาษณ์ และการแจกแบบสอบถาม ผลการศึกษาพบว่า ผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยินยังมิได้รับสิทธิ เสรีภาพและความเสมอภาคดังกล่าวตามที่กฎหมายกำหนดไว้อย่างเต็มที่ การนำบทบัญญัติในกฎหมายไป บังคับใช้ยังไม่เป็นรูปธรรม เนื่องจากกฎหมายได้บัญญัติไว้อย่างกว้างๆ เพื่อใช้สำหรับคนพิการทุกประเภท แต่ในทางปฏิบัติแล้ว คนพิการแต่ละประเภทมีความแตกต่างกันในการจัดการศึกษา ตลอดจนยังขาดกฎหมายในการกำหนดหลักเกณฑ์และแนวทางปฏิบัติให้แก่สถาบันอุดมศึกษา และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการจัดการศึกษาให้กับผู้ที่มีความบกพร่องทางการได้ยิน ผู้วิจัยได้นำเสนอแนวทางในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวไว้หลายประการ ได้แก่ การออกกฎหมายลำดับรองเพื่อกำหนดแนวทางการปฏิบัติและมาตรฐานในการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการในระดับอุดมศึกษา การปรับปรุงแก้ไขระเบียบเกี่ยวกับล่ามภาษามือเพื่อใช้ประโยชน์ทางการศึกษา การนำรูปแบบหรือโมเดลทางสังคมและหลักการช่วยเหลืออย่างสมเหตุสมผลมาปรับใช้ทั้งในการออกกฎหมาย นโยบายและแผนงาน การปรับปรุงระบบการจัดสรรงบประมาณในการจัดการศึกษาสำหรับคนพิการ การให้ข้อมูลแก่คนพิการเกี่ยวกับสิทธิทางการศึกษาของคนพิการ การกำหนดให้การจัดการศึกษาสำหรับคนพิการเป็นตัวชี้วัดในการประเมินคุณภาพสถาบันอุดมศึกษา การปรับปรุงแนวนโยบายและแผนงานต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ตลอดจนมีการติดตามผลการดำเนินการอย่างเป็นขั้นตอนและเป็นระยะ