วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

คำถามของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือ “ในกรณีการเจรจาการค้าเสรีไทย-สหรัฐฯระหว่างปีพ.ศ. 2544-2549 กลุ่มผลประโยชน์ต่างๆใช้วิธีการใดในการต่อสู้และผลักดันผลประโยชน์ของตนเอง?” และเพื่อตอบคำถามดังกล่าว วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้สร้างกรอบแนวคิดในการศึกษาขึ้นจากการประยุกต์แนวคิดกลุ่มผลประโยชน์กับทฤษฎีการควบคุมวาระทางนโยบายเข้าด้วยกัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีข้อสรุปว่าความขัดแย้งทั้งในทางเศรษฐกิจและการเมืองเป็นสภาพปกติของระบบเศรษฐกิจ-การเมืองไทย และความขัดแย้งนี้ถูกยกระดับขึ้นโดยการเจรจาการค้าเสรีไทย-สหรัฐฯ กลุ่มผลประโยชน์สองกลุ่มซึ่งมีความแตกต่างและไม่เท่าเทียมรวมทั้งขัดแย้งกันอย่างมากทั้งในด้านเศรษฐกิจและการเมืองซึ่งได้แก่กลุ่มไทยรักไทยและกลุ่ม FTA Watch ได้ต่อสู้กันเพื่อแย่งชิงอำนาจในการกำหนดเนื้อหาของข้อตกลงฯด้วยการใช้การขยายหรือการจำกัดความขัดแย้งเป็นวิธีการในการต่อสู้เพื่อผลักดันผลประโยชน์ของตน ในทางทฤษฎีนั้น ขอบเขตของความขัดแย้งที่ขยายออกไปสู่สาธารณะเป็นปัจจัยที่ตัดสินว่ากลุ่มผลประโยชน์ฝ่ายใดจะประสบความสำเร็จในการผลักดันผลประโยชน์ของตนเอง แต่อย่างไรก็ตาม การเจรจาการค้าเสรีไทย-สหรัฐฯได้ยุติลงจากการยุบสภาและการรัฐประหารในปีพ.ศ. 2549 ซึ่งปรากฎการณ์นี้สะท้อนถึงความซับซ้อนและพัฒนาการของความขัดแย้งระหว่างกลุ่มผลประโยชน์ในช่วงเวลาดังกล่าว