วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การศึกษาเรื่องบทบาทของรัฐและเอกชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดมุกดาหาร เป็นการศึกษาวิจัยเชิงคุณภาพ โดยใช้การสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม และการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกจากบุคลากรภาครัฐและผู้ประกอบการเอกชนที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดมุกดาหาร โดยแบ่งเป็นกลุ่มบุคลากรภาครัฐ 9 คน และผู้ประกอบการภาคเอกชนภาคการท่องเที่ยว 13 คน รวมจำนวน 22 คน มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงบทบาทของจังหวัดมุกดาหารในการเป็นจุดเชื่อมต่อการท่องเที่ยวของประเทศกับกลุ่มประเทศอินโดจีน เพื่อศึกษาศักยภาพของพื้นที่และกลไกการดำเนินการของภาครัฐและภาคเอกชนที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวในจังหวัดมุกดาหาร และเพื่อทราบถึงบทบาทรัฐและองค์กรเอกชนในการพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดมุกดาหาร ผลการศึกษาพบว่าปัจจัยสำคัญที่ทำให้จังหวัดมุกดาหารมีบทบาทเป็นจุดเชื่อมต่อทางการท่องเที่ยวของประเทศกับประเทศในอินโดจีน คือ การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานทางการคมนาคม ได้แก่ สะพานข้ามแม่น้ำโขงแห่งที่ 2 (สะพานมิตรภาพไทย-ลาวแห่งที่ 2) ส่งผลให้การเดินทางท่องเที่ยวข้ามแดนมีความสะดวกรวดเร็ว จึงมีนักท่องเที่ยวเดินทางมาจังหวัดมุกดาหารเพื่อใช้เป็นทางผ่านเข้าและออกประเทศไทยเป็นจำนวนมาก โดยเฉพาะนักท่องเที่ยวชาวไทยที่ต้องการเดินทางออกไปเที่ยวยังประเทศลาวและประเทศเวียดนาม ผลการศึกษายังพบว่าการส่งเสริมศักยภาพการท่องเที่ยวของจังหวัดมุกดาหารต้องเน้นการส่งเสริมการท่องเที่ยวแบบเชื่อมโยงกับกลุ่มจังหวัดและประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งจังหวัดมุกดาหารก็มีแนวทางส่งเสริมและพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดที่ชัดเจน และมีหน่วยงานภาครัฐส่วนภูมิภาค ภาครัฐส่วนท้องถิ่น และองค์กรภาคเอกชนเป็นกลไกในการดำเนินการตามแนวทางที่กำหนดไว้โดยประสานการทำงานร่วมกัน แต่ในทางปฏิบัติพบว่าการดำเนินงานยังเป็นแบบแยกส่วนระหว่างภาครัฐและภาคเอกชน เนื่องจากขาดความไว้วางใจและการยอมรับซึ่งกันและกัน แนวทางแก้ไขก็คือการทำความเข้าใจร่วมกันและทำงานร่วมกันแบบเครือข่ายที่มีความเท่าเทียมกัน