วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2553

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ณ ช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง เพื่อศึกษาคุณภาพชีวิตของพยาบาลวิชาชีพและปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับคุณภาพชีวิตของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลบำรุงราษฎร์อินเตอร์เนชั่นแนล เก็บรวบรวมข้อมูลจากพยาบาลวิชาชีพจำนวน 281 คน ซึ่งปฎิบัติงานในช่วงเดือนเมษายน ถึง ตุลาคม 2553 ทั้งนี้ ไม่รวมพยาบาลที่อยู่ระหว่างการลาคลอด ลาศึกษาต่อ หรือลาอื่นๆ เกินกว่า 3 เดือน โดยใช้แบบสอบถามซึ่งประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล ปัจจัยด้านงาน ปัจจัยด้านครอบครัว ปัจจัยภายนอก และ แบบสอบถามคุณภาพชีวิต สถิติที่ใช้ ได้แก่ t-test, One – way ANOVA, และ Multiple Linear Regression Analysis พยาบาลส่วนใหญ่เป็นเพศหญิงร้อยละ 97.2 มีอายุเฉลี่ย 29.65 ± 5.39 ปี มีสถานภาพโสดร้อยละ 79 การศึกษาปริญญาตรีร้อยละ 90 ส่วนใหญ่มีประสบการณ์ทำงาน 1-5ปีร้อยละ 33.8 ผลการศึกษาพบว่าคุณภาพชีวิตอยู่ในระดับดี ร้อยละ 32.7 อยู่ในระดับปานกลางร้อยละ 66.9 และอยู่ในระดับไม่ดี ร้อยละ 0.4 โดยพบปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต 10 ปัจจัย ได้แก่ ความพึงพอใจต่องานหลัก ความพึงพอใจต่อเพื่อนร่วมงาน ความพึงพอใจต่อหัวหน้างาน ความมั่นใจในการทำงาน โรคประจำตัว งานอดิเรก จำนวนชั่วโมงในการนอน การออกกำลังกาย ความรับผิดชอบด้านการดูแลครอบครัว และความอบอุ่นในครอบครัว ผลการวิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ กับคุณภาพชีวิตโดยรวมพบว่า ปัจจัยที่สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิตที่ดี ได้แก่ ความพึงพอใจต่องานหลัก ความพึงพอใจต่อเพื่อนร่วมงาน ความมั่นใจในการทำงาน งานอดิเรก การออกกำลังกายและภาระรับผิดชอบด้านการดูแลครอบครัวซึ่งสามารถร่วมกันพยากรณ์คุณภาพชีวิตได้ร้อยละ 34.2