วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การออกแบบโครงสร้างทางวิศวกรรมธรณีเทคนิคในประเทศไทย ส่วนมากวิศวกรมักใช้ความรู้ความชำนาญหรือประสบการณ์จากการทำงานมาใช้ออกแบบ ซึ่งแตกต่างกับหลายประเทศที่มีมาตรฐานการออกแบบไว้ใช้สำหรับอ้างอิง งานวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อนำมาตรฐานการออกแบบของประเทศในกลุ่มสหภาพยุโรปหรือที่เรียกว่ายูโรโค้ด 7 มาศึกษาและเปรียบเทียบกับแนวทางปฏิบัติที่ใช้ในประเทศไทย โดยเลือกตัวอย่างการออกแบบทางวิศวกรรมธรณีเทคนิคคือ ฐานรากแผ่ ฐานรากเสาเข็ม และโครงสร้างกันดิน ทั้งนี้การออกแบบตามยูโรโค้ด 7 จะอ้างอิงวิธีสถานะขีดจำกัดประลัยและใช้แฟกเตอร์บางส่วนที่คำนึงถึงการใช้ค่าแรงกระทำ พามิเตอร์ และแรงต้านทานในการออกแบบ รวมถึงการใช้หลักการทางสถิติเพื่อประมวลผลค่าพารามิเตอร์สำหรับการออกแบบ ซึ่งต่างจากแนวทางปฏิบัติสำหรับการออกแบบในประเทศไทย ที่ส่วนมากยังนิยมใช้วิธีหน่วยแรงใช้งานในการออกแบบโดยอ้างอิงเฉพาะค่าแฟกเตอร์ความปลอดภัยเพียงอย่างเดียว จากผลการศึกษาและเปรียบเทียบด้วยวิธีการออกแบบตามมาตรฐานยูโรโค้ด 7 พบว่าการออกแบบฐานรากแผ่ และฐานรากเสาเข็มจะใช้แฟกเตอร์บางส่วนรูปแบบที่ 3 ส่วนโครงสร้างกันดินจะใช้แฟกเตอร์บางส่วนรูปแบบที่ 2 และรูปแบบที่ 3 โครงสร้างที่ออกแบบตามมาตรฐานยูโรโค้ด 7 จะได้ขนาดโครงสร้างที่เล็กกว่าการออกแบบด้วยแนวทางปฏิบัติสำหรับการออกแบบในประเทศไทย นอกเหนือไปจากนี้การวิเคราะห์ด้วยวิธีไฟไนต์อิลิเมนต์ด้วยโปรแกรม Plaxis 3D ของโครงสร้างที่ออกแบบตามแนวทางปฏิบัติในประเทศไทยจะให้ค่าแฟกเตอร์ความปลอดภัยที่สูงมากเมื่อเทียบกับการออกแบบตามมาตรฐานยูโรโค้ด 7 ซึ่งเป็นวิธีการออกแบบที่ใช้กำลังของดินได้อย่างเต็มประสิทธิภาพมากกว่า