วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

จากการศึกษากระบวนการผลิตกระดาษทำผิวกล่องสีขาวของโรงงานกรณีศึกษาพบว่ามีปัญหาต้นทุนการผลิตสูงจากการใช้เยื่อสีขาวใยสั้นและเยื่อใยยาวซึ่งเป็นวัตถุดิบที่มีราคาสูงในปริมาณมาก งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อลดปริมาณการใช้เยื่อสีขาวใยสั้นและเยื่อใยยาวโดยยังคงรักษาระดับคุณภาพของสินค้าให้ได้ตามมาตรฐาน ในขั้นตอนของกระบวนการเตรียมเยื่อพบว่าการเพิ่มความขาวของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนด้วยสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์สามารถลดปริมาณการใช้เยื่อสีขาวใยสั้นและเยื่อใยยาวได้ ในเบื้องต้นพบปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการเพิ่มความขาวของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนมี 3 ปัจจัย คือ ปริมาณสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์ อุณหภูมิและความเข้มข้นของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่เครื่องจักร Hot Dispersion สรุปสภาวะที่ดีที่สุดของการปรับปรุงคุณภาพเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนด้วยสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์ที่ทำให้ได้ความขาวของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนสูงสุดได้ดังนี้ ปริมาณสารเคมีโซเดียมไฮโดรซัลไฟต์ 1.35 กิโลกรัมต่อตันเยื่อ ตั้งค่าอุณหภูมิและความเข้มข้นของเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่เครื่องจักร Hot Dispersion ที่ 110 องศาเซลเซียส และ 25 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ ในขั้นตอนของกระบวนการผลิตกระดาษทำการศึกษาหาสัดส่วนของปริมาณเยื่อสีขาวใยสั้นและใยยาวกับปริมาณเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่ทำให้คุณภาพด้านความขาวและความแข็งแรงของกระดาษได้ตามมาตรฐานที่กำหนดและมีต้นทุนในการผลิตต่ำที่สุด และสรุปสภาวะที่เหมาะสมของปริมาณเยื่อสีขาวใยสั้นและใยยาวกับปริมาณเยื่อเศษกระดาษพิมพ์เขียนที่ 45 และ 40 กรัมต่อตารางเมตร ตามลำดับ และที่สภาวะดังกล่าวนี้สามารถลดต้นทุนการผลิตได้ 395 บาทต่อตันกระดาษ หรือคิดเป็น 11.69 ล้านบาทต่อปี