วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาผลของอีดีทีเอต่อการกำจัดไซยาไนด์ในน้ำเสียสังเคราะห์ โดยวิธีการออกซิไดซ์ด้วยเฟอร์เรต เพื่อหาประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ได้สูงสุด โดยการแปรค่าพารามิเตอร์ต่างๆ ในการทดลองจะแบ่งการทดลองเป็นสองส่วน ในส่วนแรกจะเป็นกระบวนการกำจัดอีดีทีเอ ได้ศึกษาโดยจะแปรค่าพีเอชของน้ำเสียสังเคราะห์ โดยใช้อัตราส่วนโดยโมลเฟอร์เรตต่ออีดีทีเอเป็น 1:1 เพื่อดูประสิทธิภาพต่อการกำจัดอีดีทีเอ และในส่วนที่สองได้ศึกษาผลของอีดีทีเอต่อประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ ได้แปรค่าพีเอชอัตราส่วนโดยโมลของไซยาไนด์ต่ออีดีทีเอ และอัตราส่วนโดยโมลเฟอร์เรตต่อไซยาไนด์ที่เพิ่มขึ้น ต่อประสิทธิภาพการกำจัดไซยาไนด์และสารผลิตภัณฑ์ โดยทดลองในช่วงความเข้มข้นของไซยาไนด์ 50 100 และ 500 ไมโครโมลาร์ ผลการทดลองสามารถแบ่งออกเป็นสองส่วน ในส่วนแรกเป็นกระบวนการกำจัดอีดีทีเอในน้ำเสียสังเคราะห์ โดยกระบวนการออกซิไดซ์ด้วยเฟอร์เรต จากผลการทดลองพบว่าประสิทธิภาพในการกำจัดอีดีทีเอในแต่ละพีเอชมีค่าค่อนข้างต่ำ และพบว่าที่พีเอช 10 มีประสิทธิภาพในการกำจัดอีดีทีเอได้สูงที่สุด ซึ่งสามารถกำจัดอีดีทีเอมีค่าประมาณ 40% ในส่วนที่สองเป็นการทดลองกับน้ำเสียสังเคราะห์ที่มีไซยาไนด์และอีดีทีเอ ศึกษาที่พีเอช 10 ซึ่งเป็นพีเอชที่เหมาะสม ซึ่งมีประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ได้มากถึง >= 99% ใช้สารละลายบอร์เรตเป็นบัฟเฟอร์ในการทดลอง ผลการทดลองพบว่าอีดีทีเอไม่มีผลต่อประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์และสารผลิตภัณฑ์ ซึ่งพบว่าเมื่อมีการแปรค่าอัตราส่วนโดยโมลไซยาไนด์ต่ออีดีทีเอ ประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์จะลดลงเมื่อค่าความเข้มข้นของอีดีทีเอมีมากกว่าไซยาไนด์ แต่เมื่อค่าความเข้มข้นของอีดีทีเอเท่ากับหรือน้อยกว่าไซยาไนด์ จะมีประสิทธิภาพในการกำจัดไซยาไนด์ได้สูงถึง 100% และสารผลิตภัณฑ์ที่ได้จากการทำปฏิกิริยาคือ ไซยาเนต