วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาการจัดการกิจกรรมดูนกบริเวณเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อย จังหวัดพัทลุง และเพื่อเปรียบเทียบความคิดเห็นระหว่างกลุ่มตัวอย่างอันประกอบด้วย กลุ่มนักท่องเที่ยว กลุ่มเจ้าหน้าที่ กลุ่มประชาชนในท้องถิ่น และกลุ่มผู้ประกอบการ รวมทั้งสิ้น 451 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยเป็นแบบสอบถาม โดยผู้วิจัยได้นำไปเก็บข้อมูล แล้วนำข้อมูลที่ได้มาแจกแจงความถี่ หาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว และทดสอบความแตกต่างของค่าเฉลี่ยเป็นรายคู่ด้วยวิธีของตูกี้ หลังจากนั้นนำผลที่ได้จากการวิเคราะห์ทางสถิติประชุมกลุ่มเพื่อยืนยันผลการวิจัยและเพิ่มเติมรายละเอียดของเหตุผล ผลการวิจัยพบว่า การจัดการกิจกรรมดูนกบริเวณเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อยจังหวัดพัทลุงมีแนวทางการพัฒนาในประเด็นที่สำคัญคือ นักท่องเที่ยวควรเตรียมอุปกรณ์ที่ใช้สำหรับดูนกให้พร้อม ช่วยกันดูแลรักษาความสะอาดในแหล่งท่องเที่ยวและสนับสนุนสินค้าของคนในท้องถิ่น เจ้าหน้าที่ควรจัดให้มีการฝึกอบรมการเป็นวิทยากรนำดูนกให้กับผู้ประกอบการและประชาชนในท้องถิ่น จัดการประกวดภาพถ่ายนกในทะเลน้อย ปรับปรุงท่าเทียบเรือให้มั่นคงปลอดภัยนักท่องเที่ยวสามารถขึ้นลงเรือได้สะดวก ทำป้ายประกาศเตือนในบริเวณที่มีพืชหรือสัตว์ที่เป็นอันตราย ปลูกต้นไม้ท้องถิ่นสำหรับเป็นแหล่งทำรังวางไข่ของนก ทำป้ายให้ความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับนก และจัดทำเว็บไซต์เผยแพร่ข่าวสารเกี่ยวกับการดูนก ประชาชนในท้องถิ่นควรต้อนรับนักท่องเที่ยวอย่างเป็นมิตร แจ้งข้อมูลแก่เจ้าหน้าที่เมื่อพบเห็นการล่านก ผู้ประกอบการควรมีความซื่อสัตย์ต่อผู้บริการ ปฏิบัติตัวให้เป็นแบบอย่างที่ดีแก่นักท่องเที่ยว และหมั่นดูแลรักษาเรือและเสื้อชูชีพให้อยู่ในสภาพที่ปลอดภัยพร้อมใช้งาน ซึ่งแนวทางการพัฒนาการจัดการกิจกรรมดูนกบริเวณเขตห้ามล่าสัตว์ป่าทะเลน้อยจังหวัดพัทลุง ดังกล่าวได้รับการยืนยันเห็นชอบจากผู้เข้าร่วมประชุมกลุ่มทุกประการ จากการเปรียบเทียบความคิดเห็นเกี่ยวกับแนวทางการพัฒนา พบว่า กลุ่มเจ้าหน้าที่ และกลุ่มนักท่องเที่ยวมีความคิดเห็น แตกต่างกับกลุ่มผู้ประกอบการ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05