วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ได้ทำการวิเคราะห์นิวไคลด์กัมมันตรังสีที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ในตัวอย่างแครอต มันสำปะหลัง และหัวไชเท้า จากแหล่งเพาะปลูกต่างๆ กัน โดยใช้วิธีแกมมาเรย์สเปกโตรเมตรีที่ใช้หัววัดรังสีเจอร์มาเนียมบริสุทธิ์สูงที่มีประสิทธิภาพสัมพัทธ์ 20% แต่ละตัวอย่างต้องผ่านการอบที่อุณหภูมิ 100 องศาเซลเซียสวันละ 8 ชั่วโมง เป็นเวลา 3 วัน แล้วบรรจุลงในบีกเกอร์แบบมาริเนลลี หลังจากนั้นนำไปวัดรังสีแกมมาเป็นเวลา 30,000 วินาที เปรียบเทียบกับสารมาตรฐานสองชนิดคือ สารมาตรฐาน IAEA Soil-375 และสารมาตรฐานนิวไคลด์กัมมันตรังสีผสมของบริษัท Eckert & Ziegler ผลการวิจัยพบว่ามี Ra-226 และ Ac-228 ในระดับต่ำในบางตัวอย่าง ซึ่งอยู่ในช่วง 0-26.4 และ 0-5.8 Bq/kg โดยน้ำหนักแห้งตามลำดับ ในขณะที่พบ K-40 ในทุกตัวอย่าง อยู่ในช่วง 230-2150 Bq/kg โดยน้ำหนักแห้ง โดยพบว่าตัวอย่างหัวไชเท้ามี K-40 มากกว่าในตัวอย่างแครอตและมันสำปะหลัง นอกจากนี้ยังพบว่าตัวอย่างมันสำปะหลัง 2 ชนิดคือ ชนิดที่ใช้เป็นอาหารได้โดยตรงและชนิดที่ใช้ทำแป้งมันลำปะหลัง มี K-40 แตกต่างกันด้วย