วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

ศึกษาระดับความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อตลาดหนองมน และปัจจัยที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อตลาดหนองมน และเพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาตลาดหนองมนให้มีความเหมาะสม เพื่อให้เกิดความพึงพอใจแก่นักท่องเที่ยว รวมถึงศึกษาว่าทำไมนักท่องเที่ยวจึงเดินทางมาเที่ยวตลาดหนองมนลดลง วิธีการศึกษาเป็นการศึกษาทั้งในเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากการสัมภาษณ์ด้วยแบบสอบถามกับกลุ่มตัวอย่าง 376 ราย ซึ่งเป็นกลุ่มของนักท่องเที่ยวและสัมภาษณ์เชิงลึกประกอบด้วยเจ้าของตลาดหนองมน ผู้ประกอบการร้านค้า หัวหน้ากองวิชาการและแผนงานเทศบาล เจ้าหน้าที่ตำรวจและนักท่องเที่ยว ผลการศึกษามีดังนี้ จากการศึกษาพบว่า ตลาดหนองมนมีมานานแล้ว เป็นตลาดที่ซื้อขายแลกเปลี่ยนกันเองภายในชุมชน เมื่อตลาดได้รับการพัฒนามีถนนตัดผ่านตลาดหนองมนจึงเป็นตลาดที่ให้บริการกับนักท่องเที่ยวนอกชุมชนและจังหวัดอื่นด้วย ตลาดหนองมนเจริญสุดขีดและเป็นตลาดที่ได้มาตรฐาน สมัยที่พลเอกชาติชาย ชุณหะวัณเป็นนายกรัฐมนตรี เนื่องจากในช่วงนั้นระบบเศรษฐกิจภายในประเทศดี มีการขยายตัวอย่างต่อเนื่อง ต่อมาในช่วงปี พ.ศ. 2540 ตลาดหนองมนอยู่ในช่วงซบเซาเนื่องจากประเทศประสบกับปัญหาวิกฤตเศรษฐกิจ ต่อมาในปีพ.ศ. 2546 จนถึงปัจจุบัน สภาพการท่องเที่ยวอยู่ในระดับชะลอตัว โดยมีแนวโน้มลดลง ผลการวิจัยเชิงปริมาณพบว่า นักท่องเที่ยวมีความพึงพอใจในระดับมากในด้านความหลากหลายของสินค้า เนื่องจากตลาดหนองมนมีสินค้าให้เลือกซื้อเลือกชมหลายชนิดและหลายร้าน ทำให้นักท่องเที่ยวได้เลือกได้เปรียบเทียบสินค้าและราคารวมถึงคุณภาพและปริมาณของสินค้านั้นๆ ผลการวิเคราะห์ตารางไขว้พบว่า ตัวแปรที่มีผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวที่มีต่อตลาดหนองมน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ได้แก่ ระยะเวลาในการเดินทาง ผลการวิจัยเชิงคุณภาพพบว่า ปัจจัยด้านการเดินทาง ได้แก่ ผู้ร่วมเดินทางและพาหนะที่ใช้ในการเดินทางมีความสำคัญต่อการก่อให้เกิดความพึงพอใจ ถ้าผู้ร่วมเดินทางไปเที่ยวเป็นคนรู้จักกันและมีจุดประสงค์ในการเดินทางเหมือนกัน ทำให้เดินทางท่องเที่ยวสนุกไม่เกิดความเบื่อหน่ายและเป็นกันเอง พาหนะที่ใช้ในการเดินทางก็เช่นเดียวกันเป็นช่องทางหนึ่ง ที่สามารถทำให้นักท่องเที่ยวเกิดความพึงพอใจและอยากที่จะเดินทางท่องเที่ยว เนื่องจากเป็นสิ่งหนึ่งที่ทำให้เกิดความสะดวกสบาย