รายงานการสำรวจสถานะความรู้เกี่ยวกับธุรกิจชุมชน เป็นการสำรวจเอกสารเพื่อให้ทราบกรอบแนว คิดของการทำธุรกิจชุมชน จากผลการศึกษาและงานวิจัยที่ได้มีการจัดทำไว้แล้ว เพื่อจัดทำรายงานในลักษณะ annotation ให้แก่การศึกษาเบื้องต้นเรื่อง และจัดทำบรรณานุกรมและแหล่งข้อมูลของผลการศึกษาที่เกี่ยวข้อง ธุรกิจชุมชน ผลการศึกษา พบว่า ธุรกิจชุมชนมีความหมายที่แตกต่างจากธุรกิจขนาดย่อมโดยทั่วไป กล่าวคือ ธุรกิจชุมชนจะเป็นการประกอบการโดยกลุ่ม หรือองค์กรชุมชนเป็นเจ้าของ และร่วมกันดำเนินกิจการ ตลอด จนร่วมกับผลประโยชน์จากการดำเนินการนั้น ในการดำเนินกิจกรรมธุรกิจชุมชน จะเป็นการผลิต การบริการ ที่เหมาะสมต่อสภาพทางเศรษฐกิจ สังคม และสอดคล้องกับวิถีการดำเนินชีวิตของคนในชุมชน เนื่องจากเป็น การดำเนินการที่อาศัยความสัมพันธ์ทางสังคมเพื่อเป็นฐานในการกำหนดทิศทางในการดำเนินกิจกรรม ใน ขณะที่ธุรกิจขนาดย่อมโดยทั่วไปเป็นการประกอบการโดยเอกชนเป็นเจ้าของ ดำเนินการและบริหารเอง โครงสร้าง ลักษณะการประกอบการ และผลตอบแทนของธุรกิจชุมชน เป็นกิจกรรมการผลิต การค้า และการบริการขั้นพื้นฐาน โดยอาศัยวัตถุดิบจากธรรมชาติหรือหาได้จากท้องถิ่นเป็นสำคัญ ใช้เทคโนโลยีใน การผลิตที่ไม่ซับซ้อน ส่วนใหญ่จะเป็นองค์ความรู้ดั้งเดิมของชุมชนที่นำมาประยุกต์เข้ากับเทคโนโลยีสมัยใหม่ เพื่อให้สอดคล้องกับความต้องการของตลาด ใช้แรงงานท้องถิ่นที่มีระดับฝีมือค่อนข้างต่ำ ความชำนาญของ แรงงานเกิดจากการเรียนรู้ซึ่งถ่ายทอดจากบรรพบุรุษหรือคนในชุมชนเดียวกัน การจัดรูปองค์กรหรือการจัด การโครงสร้างองค์กรธุรกิจชุมชนเน้นการมีส่วนร่วมของคนในชุมชนในการบริหารจัดการองค์กร โดยมีการ แบ่งบทบาทหน้าที่ที่สอดคล้องกับการดำเนินงานขององค์กร แหล่งเงินทุนในการดำเนินการส่วนใหญ่มาจาก ทุนเรือนหุ้นที่ระดมจากสมาชิก อีกทั้งยังได้มาจากเข้าร่วมหุ้นของหน่วยพัฒนา หรือบุคคลภายนอก บางส่วน มาจากการสนับสนุนของหน่วยงานภายนอกในรูปแบบเงินยืมหรือสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำ การจัดสรรผลประโยชน์ นอกจากจะสรรผลตอบแทนแก่ผู้ถือหุ้นแล้ว ยังจัดสรรเงินกำไรบางส่วนสำหรับการบริหารจัดการ การขยายกิจ การ ตลอดจนจัดสรรไว้สำหรับดำเนินกิจกรรมสาธารณประโยชน์และกิจกรรมพัฒนาในชุมชนอีกด้วย หน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการส่งเสริมธุรกิจชุมชนประกอบด้วย 3 หน่วยงานหลัก คือ ภาครัฐ องค์กร พัฒนาเอกชน และภาคธุรกิจเอกชน โดยหน่วยงานภาครัฐจะเกี่ยวข้องทั้งในระดับนโยบายและปฏิบัติ ตามแผน พัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 8 ที่มีเป้าหมายเพื่อพัฒนาทักษะ และโอกาสทางเศรษฐกิจของชุม ชนและครอบครัว โดยเน้นการดำเนินงานพัฒนาเทคนิค ทักษะของผู้ประกอบการ การสนับสนุนสินเชื่อ การ ส่งเสริมการรวมตัวของเกษตรกรให้เป็นองค์กรที่ดำเนินธุรกิจและการรวมตัวในรูปเครือข่าย เป็นต้น ส่วนองค์ กรพัฒนาเอกชนและภาคธุรกิจเอกชน จะดำเนินบทบาทเป็นผู้ประสานงานระหว่างภาครัฐ ประชาชนและชุมชน กับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการสนับสนุนการดำเนินธุรกิจของเอกชน สนับสนุนเรื่องเงินยืมหรือสินเชื่อดอก เบี้ยต่ำ การให้ความรู้ วิชาการเกี่ยวกับการดำเนินธุรกิจเพื่อพัฒนาทักษะการบริหารจัดการด้านธุรกิจแก่องค์กร ชุมชน ปัจจัยที่มีผลต่อความสำเร็จหรือล้มเหลวของการประกอบการธุรกิจชุมชนได้แก่ การขาดความสามารถ และทักษะในการบริหารจัดการทั้งด้านการผลิต การตลาด ระบบบัญชีการเงิน และการบริหารบุคคล รวมทั้ง ขาดการประสานความร่วมมืออย่างแท้จริงของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการสนับสนุนให้ชุมชนเกิดการเรียนรู้ และเกิดความเข้มแข็งในการบริหารจัดการ ตลอดจนนโยบายของรัฐยังไม่เอื้ออำนวย ทั้งในด้านภาษี สินเชื่อ และระบบโครงสร้างราชการ