การวิจัยมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาหาทางจัดระบบราชการไทยในต่างประเทศในอนาคตที่เหมาะ สม วิธีการวิจัยใช้การศึกษาเอกสาร การออกแบบสอบถาม การศึกษาดูงานในประเทศต่างๆ ผู้วิจัยใช้ แนวคิดทฤษฎีระบบเปิดและนิเวศวิทยา มีสมมติฐานว่า “การพิจารณาการจัดระบบราชการไทยในต่าง ประเทศจำเป็นต้องนำเอาสภาพแวดล้อมโลกและสภาพแวดล้อมภายในประเทศ วัฒนธรรมองค์การ นโยบาย กลยุทธ์ และยุทธวิธี โครงสร้างองค์การ กระบวนการและเทคโนโลยีทางการบริหาร (รวมทั้ง ระเบียบการเงิน การพัสดุ) และ พฤติกรรมการบริหารราชการไทยในต่างประเทศมาพิจารณาไป พร้อมๆกัน” ผลการวิจัยพบว่า 1. สภาพแวดล้อมทางการเมือง เศรษฐกิจ สังคม และเทคโนโลยีภายในประเทศมีผลกระทบ ต่อการบริหารราชการไทยในต่างประเทศ 2. การเมืองในประเทศที่ประกอบด้วยพหุพรรคทำใหัรัฐบาลขาดแนวนโยบายแห่งชาติที่กำกับ การบริหารต่างประเทศที่มีเอกภาพ 3. ความสามารถในการแข่งขันระดับโลกอาจจะขึ้นอยู่กับปัจจัยสามกลุ่ม คือ ปัจจัยเกี่ยวกับ สมรรถนะของระบบราชการและข้าราชการ ปัจจัยเกี่ยวกับคุณสมบัติและคุณลักษณะของ ข้าราชการ และปัจจัยเสริมแรงระดับชาติ 4. วัฒนธรรมองค์การที่เอื้อแก่การบริหาราชการไทยในต่างประเทศ คือวัฒนธรรมแบบมีส่วน ร่วม การผ่อนคลายระเบียบกฎเกณฑ์ และการบริหารแบบเอกชนมากกว่าที่เน้นตัวบุคล และระเบียบราชการ 5. การเปลี่ยนแปลงรัฐบาลบ่อยครั้งทำให้นโยบายขาดเสถียรภาพและไม่สามารถปฏิบัติได้ต่อ เนื่อง นอกจากนี้จากการเก็บข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยแบบสอบถามพบว่าภารกิจต่างประเทศอาจแปร รูปได้เฉพาะมิติการร่วมลงทุนระหว่างภาครัฐและเอกชน และทำสัญญาจ้างเหมาเอกชน ให้เอกชนทำ หมดไม่ได้ และ กระทรวงที่ไม่ควรส่งคนไปประจำได้แก่ คมนาคม มหาดไทย ยุติธรรม ศึกษาธิการ สา ธารณสุข และทบวงมหาวิทยาลัย กระทรวงที่ควรส่งไปชั่วคราวคือ เกษตรฯ วิทยาศาสตร์ฯ อุตสาห กรรม กระทรวงที่ส่งอย่างต่อเนื่องคือ สำนักนายกฯ กลาโหม ต่างประเทศ พานิชย์ และ แรงงานฯ และ พบว่าภาระกิจด้านการค้า การลงทุนและความร่วมมือทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศสำคัญกว่าภาระกิจ ทางการฑูต การเมือง และ การทหาร ผู้วิจัยและคณะเสนอแนะว่าในระยะสั้น ให้มีการตั้งคณะกรรมการแห่งชาติด้านการค้า การลง ทุน และความร่วมมือทางเศรษฐกิจกับต่างประเทศ และในระยะยาวให้ตั้งเป็นกระทรวงการค้า การลง ทุน และความร่วมมือทางเศรษฐกิจกับต่างประเทศ ขึ้นมาแทน และยึดการจัดหน่วยงานแบบ Regiocentric และการบริหารยึดหลัก Noblemaire Principle