วิทยานิพนธ์ (ศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การลงทุนเป็นองค์ประกอบที่สำคัญประการหนึ่งของการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ และเปลี่ยนแปลงได้ตามสภาวะของระบบเศรษฐกิจเช่นกัน ผลของการดำเนินนโยบายต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นนโยบายการเงินหรือการคลังจึงอาจเป็นปัจจัยสำคัญ ที่ส่งผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงของการลงทุน การศึกษานี้มุ่งศึกษาถึงอิทธิพลของความผันผวนของตัวแปรทางด้านมหภาค ที่เกิดจากการดำเนินนโยบายทั้งทางด้านนโยบายการเงินและนโยบายการคลัง ที่มีผลกระทบต่อการลงทุนประเภทต่างๆ ของประเทศ ว่าได้รับผลกระทบแตกต่างกันเช่นไร โดยแบ่งการลงทุนออกเป็น 3 ประเภทคือ (1) การลงทุนในสิ่งก่อสร้าง (2) การลงทุนในเครื่องจักรและอุปกรณ์ (3) การลงทุนในสินค้าคงเหลือ ทั้งนี้โดยการศึกษาข้อมูลอนุกรมเวลารายไตรมาสระหว่างปี พ.ศ. 2536-2545 ตัวแปรนโยบายที่พิจารณาประกอบด้วย สัดส่วนการขาดดุลของภาครัฐต่อผลิตภัณฑ์มวลรวมในประเทศ อัตราดอกเบี้ยซื้อคืนพันธบัตร และปริมาณเงินตามความหมายกว้าง การศึกษานี้ใช้ ค่าความแปรปรวน (Variance) ย้อนหลัง 4 ไตรมาส เป็นตัวแทนของความผันผวนในตัวแปรนโยบายดังกล่าว จากนั้นจึงทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างความผันผวน ของการดำเนินนโยบายการเงินและนโยบายการคลัง กับการลงทุนในประเภทต่างๆ โดยอาศัยการประมาณค่าโดยวิธีกำลังสองน้อยที่สุด ผลการศึกษาพบว่า ความผันผวนของนโยบายการคลังจะส่งผลกระทบในทางลบต่อการลงทุนในสิ่งก่อสร้าง มากกว่าความผันผวนของนโยบายการเงิน ในขณะที่การลงทุนในเครื่องจักรและอุปกรณ์ และการลงทุนในสินค้าคงเหลือ พบว่าความผันผวนของนโยบายการเงิน โดยเฉพาะความผันผวนของอัตราการเจริญเติบโตของปริมาณเงิน จะส่งผลกระทบในทางลบต่อการลงทุนทั้งสองข้างต้น มากกว่าความผันผวนของนโยบายการคลัง