วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

ศึกษาพฤติกรรมการเคลื่อนตัวทางด้านข้างของกำแพงกันดินไดอะแฟรมวอลล์ ในโครงการก่อสร้างเซ็นทรัลเวิร์ลพลาซาบนถนนราชดำริ กำแพงไดอะแฟรมวอลล์หนา 1.00 ม. ลึก 18.00 ม. และปลายจมอยู่ในชั้นดินเหนียวแข็ง ระบบค้ำยันมีจำนวน 1 ชั้นเป็นค้ำยันเหล็ก 2W350x350@6.00 ม. ค้ำยันกำแพงไดอะแฟรมวอลล์ที่ระดับ -2.10 ม.และยันเอียงลงเข้ากับโครงสร้างพื้นอาคารเดิมที่ระดับความลึกประมาณ -8.20 ม. อันส่งผลให้ระบบค้ำยันมีความแข็งแรงต่ำ โดยได้นำระบบอัดแรงในค้ำยัน (Preloading) มาช่วยเพิ่มความแข็งแรงของค้ำยันและลดการเคลื่อนตัวทางด้านข้างของกำแพง พฤติกรรมการเคลื่อนตัวด้านข้างของกำแพงไดอะแฟรมวอลล์จากผลการตรวจวัดด้วย Inclinometer ที่ฝังอยู่ในกำแพงไดอะแฟรมวอลล์จำนวน 13 จุดพบว่า การเคลื่อนตัวของกำแพงไดอะแฟรมวอลล์ที่มีระบบค้ำยันเพียงชั้นเดียวจะมีลักษณะเป็นคานยื่น (Cantilever Mode) และเมื่อมีการเคลื่อนตัวด้านข้างของกำแพงมากขึ้น แรงอัดในค้ำยันจากการวัดด้วย Pressure Gauge มีค่าลดลงเนื่องจากระบบค้ำยันไม่แข็งแรงเพียงพอเพราะค้ำยันเป็นค้ำยันเอียงโดยพบว่าเกิดแรงดันขึ้นเพียง 30 กิโลนิวตัน/ตร.ม. ซึ่งต่ำมาก ผลการวิเคราะห์กลับเพื่อตรวจสอบการเคลื่อนตัวด้านข้างของกำแพงไดอะแฟรมวอลล์ด้วยวิธีไฟไนต์อิลิเมนต์ (FEM) โดยใช้ทฤษฎีการพังทลายของดินชนิด Mohr-Coulomb พบว่าที่ขั้นตอนการขุดสุดท้ายของการขุด ค่าโมดูลัสของดิน (Young’s Modulus, Eu) ในรูปอัตราส่วนกับกำลังรับแรงเฉือนของดิน (Su) มีค่าประมาณ 250, 300 และ 1500 เท่า สำหรับดินเหนียวอ่อน, ดินเหนียวแข็งปานกลางและดินเหนียวแข็งตามลำดับ นอกจากนี้ค่าโมดูลัสของดินมีพฤติกรรมความสัมพันธ์แบบไม่เป็นเส้นตรง (Non-linear Modulus Behavior) ขึ้นอยู่กับระดับการเสียรูป (Shear Strain) ของการเคลื่อนตัวด้านข้างของกำแพงไดอะแฟรมวอลล์