วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

ศึกษาการเปลี่ยนแปลงและหาแนวทางการออกแบบพื้นที่สาธารณะ โดยรอบพื้นที่สถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส สถานีสนามกีฬาแห่งชาติ สถานีสยาม สถานีชิดลมและสถานีเพลินจิต โดยมีวัตถุประสงค์เฉพาะดังนี้ 1) เพื่อศึกษาสภาพการเปลี่ยนแปลงทางกายภาพของพื้นที่สาธารณะ (public areas) โดยรอบสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสทั้งสี่สถานี 2) เพื่อวิเคราะห์ผลกระทบทางกายภาพที่เกิดขึ้นกับพื้นที่สาธารณะ (public areas) โดยรอบสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสทั้งสี่สถานี 3) เพื่อเสนอแนวทางในการออกแบบและปรับปรุงทางกายภาพบริเวณพื้นที่สาธารณะ (public areas) โดยรอบสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอสทั้งสี่สถานี การวิจัยครั้งนี้ใช้การวิจัยเชิงสำรวจและการสังเกต จากการศึกษาพบว่า พื้นที่สาธารณะบริเวณโดยรอบมีการเปลี่ยนแปลงมากภายหลังจากการเกิดขึ้นของระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส โดยเฉพาะการเพิ่มขึ้นของพื้นที่สาธารณะในระดับที่สองที่เกิดขึ้นตามมากับระบบรถไฟฟ้ายกระดับ รวมถึงกิจกรรมที่ตามมาในพื้นที่สาธารณะในระดับที่สองที่เกิดขึ้น เช่นกิจกรรมการเปลี่ยนถ่ายการสัญจรระหว่างระบบรถไฟฟ้าบีทีเอส กับระบบเดิมที่ระดับพื้นดิน การเชื่อมโยงระหว่างกิจกรรมการค้าของแต่ละย่านบนพื้นที่ศึกษาด้วยพื้นที่สาธารณะใหม่ที่เกิดขึ้น และการเชื่อมโยงระหว่างกิจกรรมการสัญจร กิจกรรมการค้า และกิจกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้นซ้อนทับกันในพื้นที่สาธารณะในพื้นที่ทั้งสี่สถานี แนวทางในการออกแบบพื้นที่สาธารณะบริเวณโดยรอบสถานีรถไฟฟ้าบีทีเอส ได้เสนอแนะแนวทางการออกแบบปรับปรุงพื้นที่ให้สอดคล้องกับบริบทของพื้นที่เดิม กิจกรรมและระบบการขนส่งยกระดับ ดังนี้ 1) วางผังแนวทางการพัฒนาพื้นที่สาธารณะที่สอดคล้องกันระหว่างระบบขนส่งมวลชนกับพื้นที่โดยรอบ 2) แนวทางการออกแบบพื้นที่สาธารณะและกิจกรรมทั้งระดับพื้นดิน ระดับที่สองหรือระดับที่สูงขึ้นไป 3) แนวทางการออกแบบพื้นที่ให้มีความเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว และส่งเสริมกิจกรรมของย่านการค้าทันสมัยใจกลางเมือง กับระบบขนส่งมวลชนที่ทันสมัย สุดท้ายในการวิจัยครั้งนี้ยังได้เสนอแนวทางในการปฏิบัติ เพื่อจะเป็นแนวทางในการพัฒนาตลอดจนข้อเสนอแนะสำหรับพื้นที่สาธารณะ ที่มีลักษณะใกล้เคียงกันหรือเหมือนกันต่อไป