| ชื่อเรื่อง | : | สำนวนจีนในภาษาและวรรณคดีไทย |
| นักวิจัย | : | อนันต์ เหล่าเลิศวรกุล |
| คำค้น | : | ภาษาจีน -- สำนวนโวหาร , ภาษาไทย -- สำนวนโวหาร , ภาษาไทย -- คำและวลีภาษาต่างประเทศ |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะอักษรศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2547 |
| อ้างอิง | : | วารสารอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. 33,1(ม.ค.-มิ.ย. 2547),16-47 , 0125-4820 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/13804 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | สำนวนจีนเริ่มเข้ามาในภาษาไทยเมื่อคนไทยเริ่มแปลวรรณกรรมพงศาวดารจีนมาเป็นพากย์ไทย สำนวนจีนส่วนใหญ่ในวรรณกรรมพงศาวดารจีนแปลไม่มีลักษณะพิเศษทางภาษาเช่นสำนวนที่พบทั่วไป แต่มีลักษณะเป็นภาษาอธิบายขยายความที่ให้ข้อคิดลึกซึ้งและใช้ความเปรียบเทียบคมคาย สำนวนจีนที่มีลักษณะเป็นสำนวนแท้จริงพบมากในวรรณกรรมจีนกำลังภายในแปล สำนวนจีนบางสำนวนพบมาตั้งแต่วรรณกรรมพงศาวดารจีนแปล และยังคงมีใช้อยู่ในภาษาไทยปัจจุบัน สำนวนจีนที่ใช้ในภาษาไทยปัจจุบันมีจำนวนมากกว่าที่พบในวรรณกรรมจีนมาก ส่วนใหญ่มีที่มาจากภาพยนตร์จีนโดยเฉพาะอย่างยิ่งภาพยนตร์จีนกำลังภายใน ส่วนที่ใช้ตามที่คนไทยเชื้อสายจีนใช้มีไม่มากนัก นอกจากนี้การศึกษาวรรณคดีไทยที่มีอายุใกล้เคียงกับสมัยที่นิยมแปลวรรณกรรมพงศาวดารจีนเป็นภาษาไทยพบว่า คนไทยค่อยๆ รับสำนวนจีนเข้ามาใช้โดยไม่รู้ตัว จึงปรากฏร่องรอยอิทธิพลของสำนวนจีนในวรรณกรรมสุภาษิตของไทยด้วย |
| บรรณานุกรม | : |
อนันต์ เหล่าเลิศวรกุล . (2547). สำนวนจีนในภาษาและวรรณคดีไทย.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อนันต์ เหล่าเลิศวรกุล . 2547. "สำนวนจีนในภาษาและวรรณคดีไทย".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. อนันต์ เหล่าเลิศวรกุล . "สำนวนจีนในภาษาและวรรณคดีไทย."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547. Print. อนันต์ เหล่าเลิศวรกุล . สำนวนจีนในภาษาและวรรณคดีไทย. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2547.
|
ridm@nrct.go.th ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย รายการโปรดที่คุณเลือกไว้
