วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาถึงสาเหตุของการจบชีวิตบุตรของมารดา โดยการทำร้ายบุตรจนเสียชีวิตด้วยวิธีการต่างๆ ใช้วิธีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับนักโทษหญิงคดีผิดต่อชีวิต และเจตนาฆ่าคนตาย อายุตั้งแต่ 20 ปีขึ้นไปที่ทัณฑสถานหญิงกลาง กรุงเทพมหานคร (Central Woman Correctional Institution) จำนวน 10 ราย ผลการวิจัยพบว่า 1. สาเหตุการจบชีวิตบุตรของมารดาคือ การตั้งครรภ์ไม่พึงประสงค์เป็นสาเหตุหลัก ตามมาด้วย ปัญหาทางครอบครัว มารดาทั้ง 10 รายล้วนแต่ถูกทอดทิ้งอยู่โดยลำพัง ปัญหาสังคมที่โดนรังเกียจ 6 ราย มีปัญหาทางเศรษฐกิจ และทั้ง 10 รายล้วนแต่มีปัญหาทางสุขภาพจิต 2. วิธีการจบชีวิตบุตรของมารดามีหลายวิธีคือ ทำลูกหลุดมือ เอาผ้าขนหนูปิดปากปิดจมูก โยนลงคลอง ใช้กรรไกรแทงลูก ทิ้งลูกในถังขยะ ทิ้งไว้ในป่าหญ้า และโยนลูกลงมาจากระเบียงห้อง 3. ความเห็นของมารดาต่อการกระทำที่เกิดขึ้นไปแล้ว ทุกรายรู้สึกว่าได้ทำผิด เสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น เป็นอารมณ์ชั่ววูบขณะนั้น 4. ผลที่เกิดขึ้นกระทบทั้งทางด้านร่างกายและจิตใจของผู้เป็นแม่ที่ก่อเหตุทุกรายคือ ได้รับโทษจำคุกและเป็นตราบาปตลอดชีวิต