วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

ศึกษาความแตกต่างของคะแนนจรรยาวิพากษ์ของวัยรุ่น ที่กระทำผิดในสถานพินิจและคุ้มครองเด็กและเยาวชนกลาง ที่มีอายุและเพศแตกต่างกัน กลุ่มตัวอย่างที่ใช้มีทั้งหมด 200 คน ประกอบด้วย วัยรุ่นที่กระทำผิดเพศหญิง 100 คนและเพศชาย 100 คน ในแต่ละกลุ่มจะแบ่งเป็นวัยรุ่นที่มีอายุ 13 ปี ถึง 16 ปี 6 เดือน จำนวน 50 คน และที่มีอายุ 16 ปี 7 เดือน ถึง 18 ปี จำนวน 50 คน งานวิจัยนี้ได้ใช้แบบสำรวจภูมิหลังของกลุ่มตัวอย่าง และใช้แบบวัด The Defining Issues Test ของ Rest (1986) ซึ่งผู้วิจัยได้ปรับเปลี่ยนสถานการณ์สมมติ ให้เหมาะสมกับสถานการณ์และวัฒนธรรมไทยในปัจจุบัน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์คือ การวิเคราะห์ความแปรปรวนสองทาง (Two-Way Analysis of Varince) ผลการวิจัยพบว่า 1. วัยรุ่นที่กระทำผิดที่มีอายุ 16 ปี 7 เดือน ถึง 18 ปี มีคะแนนจรรยาวิพากษ์ สูงกว่าวัยรุ่นที่กระทำผิดที่มีอายุ 13 ปี ถึง 16 ปี 6 เดือน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 2. วัยรุ่นที่กระทำผิดทั้งเพศหญิงและเพศชาย มีคะแนนจรรยาวิพากษ์ไม่แตกต่างกัน 3. พบความสัมพันธ์ร่วมระหว่างอายุและเพศ ที่จะส่งผลต่อคะแนนจรรยาวิพากษ์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 โดยที่วัยรุ่นที่กระทำผิดเพศชาย จะมีคะแนนจรรยาวิพากษ์สูงกว่าเพศหญิงเมื่ออายุสูงขึ้น