วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ศึกษาการสื่อสารภายในเครือข่ายของโครงการรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ มูลนิธิหมอชาวบ้าน และปัจจัยที่ช่วยในการธำรงรักษาเครือข่ายของโครงการรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ (Qualitative research) เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกับผู้ให้ข้อมูลหลักประกอบกับการวิเคราะห์เอกสาร ผลการวิจัยพบว่า 1. การสื่อสารที่ใช้ในโครงการรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ มูลนิธิหมอชาวบ้าน มีรูปแบบการสื่อสารดังนี้ 1.1 มีการใช้กลยุทธ์การสื่อสารทั้งในแบบเชิงรุกและเชิงรับ 1.2 ลักษณะการสื่อสารแบบเป็นทางการและไม่เป็นทางการ แต่มีสัดส่วนของการใช้การสื่อสารแบบไม่เป็นทางการมากกว่า 1.3 ทิศทางการสื่อสารส่วนใหญ่เป็นแบบการสื่อสารสองทาง ดังนั้นรูปแบบการสื่อสารที่ใช้ในการธำรงรักษาเครือข่ายของโครงการรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ จะใช้รูปแบบการสื่อสารที่มีทิศทางการสื่อสารแบบสองทาง ในลักษณะที่ไม่เป็นทางการ และใช้กลยุทธ์การสื่อสารทั้งเชิงรุกและเชิงรับควบคู่กันไป 2. ปัจจัยในการธำรงรักษาเครือข่ายของโครงการรณรงค์เพื่อการไม่สูบบุหรี่ ประกอบด้วย 2.1 ปัจจัยด้านรูปแบบการสื่อสาร อันได้แก่ การใช้รูปแบบการสื่อสารที่มีทิศทางการสื่อสารแบบสองทาง ในลักษณะที่ไม่เป็นทางการ และใช้กลยุทธ์การสื่อสารทั้งเชิงรุกและเชิงรับควบคู่กันไป 2.2 ปัจจัยด้านตัวบุคคลที่เข้าร่วมโครงการ ได้แก่ การมีแรงจูงใจในการทำงาน ความเป็นผู้นำและน่าเชื่อถือ การมีวิธีคิดในเชิงบวก การทำงานโดยไม่มีผลประโยชน์เกี่ยวข้อง มีลักษณะที่เอื้อต่อการทำงานเป็นทีม การทำงานร่วมกับบุคคลในสายอาชีพเดียวกัน และการดำเนินงานที่มีความต่อเนื่องของแกนนำ 2.3 ปัจจัยด้านลักษณะการดำเนินงานในแบบองค์กรพัฒนาเอกชน 2.4 ปัจจัยด้านการสนับสนุนจากสังคมภายในประเทศและภายนอกประเทศ 2.5 ปัจจัยด้านการสนับสนุนจากกลุ่มพันธมิตรสื่อมวลชน