| ชื่อเรื่อง | : | การนำเสนอเกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยในฐานะสื่อการศึกษาสำหรับเยาวชน |
| นักวิจัย | : | พรวลัย เบญจรัตนสิริโชติ |
| คำค้น | : | การ์ตูนญี่ปุ่น -- ไทย , การวิเคราะห์เนื้อหา |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ชื่นชนก โควินท์ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะครุศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2549 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/13407 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549 การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อจำแนกประเภทการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุนเป็นภาษาไทยที่จำหน่ายอยู่ในประเทศไทยในปัจจุบัน 2) เพื่อเสนอเกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยในฐานะสื่อการศึกษาสำหรับเยาวชน โดยใช้วิธีการศึกษาเอกสารเกี่ยวกับสาระของประเภทเนื้อหาการ์ตูนที่แปลมาจากภาษาญี่ปุ่น รวมทั้งเกณฑ์การจัดระดับสื่อต่างๆ จากทั้งในและนอกประเทศ แล้วจึงทำการสำรวจระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยที่มีจำหน่ายอยู่ในประเทศไทย ผลการวิจัยพบว่า 1. การ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย สามารถจำแนกเป็นประเภทใหญ่ๆ ได้ 4 กลุ่ม คือ (1) กลุ่มการ์ตูนที่สะท้อนภาพความรุนแรง สามารถจำแนกประเภทย่อยได้ 4 แนวเนื้อหา ได้แก่ แนวการต่อสู้ แนวเรื่องผจญภัย แนวภูตผีปีศาจ และแนววรรณกรรมที่มีชื่อเสียง (2) กลุ่มที่เกี่ยวกับความรักและความสัมพันธ์ทางเพศ สามารถจำแนกประเภทย่อยได้ 4 แนวเนื้อหา ได้แก่ แนวรักโรแมนติก แนวโป๊ แนวความรักชายกับชาย และแนวพฤติกรรมเบี่ยงเบนแบบต่างๆ (3) กลุ่มที่มีการนำเสนอสาระเฉพาะด้าน สามารถจำแนกประเภทย่อยได้ 6 แนวเนื้อหา ได้แก่ แนววิทยาศาสตร์ แนวอิงประวัติศาสตร์ แนวสืบสวนสอบสวน แนวกีฬา แนวชีวประวัติ และแนวเกี่ยวกับอาชีพ (4) กลุ่มการ์ตูนด้านอื่นๆ ที่ไม่เข้ากับ 3 กลุ่มที่กล่าวมา สามารถจำแนกประเภทย่อยได้ 2 แนวเนื้อหา ได้แก่ แนวเกี่ยวกับสัตว์ และแนวตลก 2. เกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย มีดังนี้ คือ (1) ความรุนแรง (2) ความสัมพันธ์ทางเพศ (3) การแต่งกาย (4) ฉากสยองขวัญ (5) สิ่งผิดกฎหมาย ยาเสพติดและของมึนเมา (6) การใช้ภาษา (7) ความถี่ที่พบในแต่ละประเด็นรวมกัน เกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยอิงตามระดับอายุได้เป็น 3 ระดับ คือ (1) ระดับที่เหมาะกับผู้อ่านทุกวัย (2) ระดับที่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป (3) ระดับที่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป 3. ผลการสำรวจระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลมาจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทย ที่มียอดจำหน่ายสูงสุด 5 อันดับ ในช่วงตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2549-เดือนกุมภาพันธ์ 2550 ของ 5 สำนักพิมพ์ใหญ่ คือ วิบูลย์กิจ สยามอินเตอร์มัลติมีเดีย เนชั่นอินเตอร์คอมิก บงกช พับลิชชิ่ง และบูรพัฒน์ พบว่าหนังสือการ์ตูนเล่มที่จัดอยู่ในระดับที่เหมาะสมสำหรับผู้อ่านทุกวัยมี 1 เล่ม หนังสือการ์ตูนเล่มที่จัดอยู่ในระดับที่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 13 ปีขึ้นไป มี 2 เล่ม และหนังสือการ์ตูนเล่มที่จัดอยู่ในระดับที่เหมาะสำหรับผู้อ่านที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป มี 19 เล่ม นอกจากนี้ยังพบ หนังสือการ์ตูนที่ไม่สามารถจัดระดับได้ตามเกณฑ์ที่กำหนด อีก 3 เล่ม ไม่สามารถจัดระดับได้ตามเกณฑ์กำหนด ทั้งนี้เนื่องจากมีเนื้อหาบางฉาก บางตอนที่มีเนื้อหา ภาพ หรือบทบรรยายที่เกินจากเกณฑ์ที่กำหนด |
| บรรณานุกรม | : |
พรวลัย เบญจรัตนสิริโชติ . (2549). การนำเสนอเกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยในฐานะสื่อการศึกษาสำหรับเยาวชน.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. พรวลัย เบญจรัตนสิริโชติ . 2549. "การนำเสนอเกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยในฐานะสื่อการศึกษาสำหรับเยาวชน".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. พรวลัย เบญจรัตนสิริโชติ . "การนำเสนอเกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยในฐานะสื่อการศึกษาสำหรับเยาวชน."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549. Print. พรวลัย เบญจรัตนสิริโชติ . การนำเสนอเกณฑ์การพิจารณาในการจัดระดับหนังสือการ์ตูนที่แปลจากภาษาญี่ปุ่นเป็นภาษาไทยในฐานะสื่อการศึกษาสำหรับเยาวชน. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2549.
|
