วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

พัฒนาโปรแกรมส่งเสริมการสอนภาษาแบบธรรมชาติสำหรับครูอนุบาล โดยใช้วิธีการไตร่ตรองสารนิทัศน์ โดยการพัฒนาโปรแกรมฯ ประกอบด้วย 4 ขั้น คือ ขั้นที่ 1 เตรียมการ ขั้นที่ 2 สร้างโปรแกรมฯ ขั้นที่ 3 ทดลองใช้โปรแกรมฯ ขั้นที่ 4 ปรับปรุงโปรแกรมฯ กรณีศึกษา คือ กลุ่มชุมชนแห่งการเรียนรู้นวัตกรรมการสอนภาษาแบบธรรมชาติสองโรงเรียน สังกัดสำนักงานการศึกษาเอกชน กรุงเทพมหานคร และสังกัดสำนักงานการประถมศึกษา กรุงเทพมหานคร ผู้เข้าร่วมในโปรแกรมฯ คือ ครูอนุบาลจำนวน 17 คนของโรงเรียนดังกล่าว ประเมินการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ด้วยแบบประเมินพฤติกรรมการสอน ที่สะท้อนหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติของครูอนุบาล และประเมินความพึงพอใจของครูและผู้บริหารด้วยแบบสัมภาษณ์ ผลการทดลองใช้โปรแกรมฯ พบว่า 1) หลังการใช้โปรแกรมฯ ครูทั้งหมดมีพฤติกรรมการสอนที่สะท้อนหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติ อยู่ในระดับ 3 ขึ้นไปทุกรายการ 2) ครูทั้งหมดมีพฤติกรรมการสอน ที่สะท้อนหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติ สูงขึ้นอย่างน้อยหนึ่งระดับใน 16 รายการ จาก 20 รายการ เมื่อเปรียบเทียบผลการประเมิน ในระยะเริ่มการปฏิบัติงานกับหลังการใช้โปรแกรมฯ 3) ครูและผู้บริหารทั้งหมด มีความพึงใจเกี่ยวกับการดำเนินการใช้โปรแกรมฯ อยู่ในระดับมาก โปรแกรมฯ ที่ปรับปรุงแล้วประกอบด้วย แนวคิด หลักการ ความมุ่งหมาย เนื้อหา การดำเนินการใช้โปรแกรมฯ และการประเมินผล การพัฒนาครูเริ่มจากระยะที่ 1 เตรียมการปฏิบัติงาน ระยะที่ 2 เริ่มการปฏิบัติงาน ระยะที่ 3 พัฒนางาน ระยะที่ 4 สรุปการปฏิบัติงาน กระบวนการเรียนรู้ของครู เริ่มจากการแลกเปลี่ยนประสบการณ์เดิมเกี่ยวกับการสอน การเก็บรวบรวมสารนิทัศน์ การไตร่ตรองสะท้อนความคิด การปฏิบัติที่สะท้อนการก่อรูปความรู้ความเข้าใจ ระยะเวลาที่ใช้ในโปรแกรมฯ ไม่ต่ำกว่า 24 สัปดาห์ ลักษณะเด่นของโปรแกรมฯ คือ เน้นให้ครูเป็นผู้สรรค์สร้างองค์ความรู้ด้วยตนเอง และเรียนรู้ร่วมกันในกลุ่มชุมชนแห่งการเรียนรู้การสอนภาษาแบบธรรมชาติ