วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

ศึกษาสภาพและปัญหาการสอนภาษาแบบธรรมชาติในโรงเรียนอนุบาล ในกรุงเทพมหานคร ด้านความต้องการสอนภาษาแบบธรรมชาติ การศึกษาให้เกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการสอนภาษาแบบธรรมชาติ และการดำเนินการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ประชากรที่ศึกษา คือ โรงเรียนอนุบาลในกรุงเทพมหานครที่ระบุว่าจัดการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ในปีการศึกษา 2539-2540 จำนวน 17 โรงเรียน กรณีตัวอย่าง 3 โรงเรียน ได้แก่ โรงเรียนสุขเกษม โรงเรียนสุขสันต์ และโรงเรียนหรรษา การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้ แบบสอบถาม สัมภาษณ์และสังเกตอย่างเป็นทางการและไม่เป็นทางการ และการรวบรวมหลักฐานต่างๆ ผลการวิจัยเกี่ยวกับสภาพและปัญหาการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ในโรงเรียนอนุบาล ในกรุงเทพมหานคร พบว่า 1. ความต้องการสอนภาษาแบบธรรมชาติ โรงเรียนส่วนใหญ่ ผู้บริหารเป็นผู้ตัดสินใจนำการสอนภาษาแบบธรรมชาติมาใช้ แต่ครูไม่มีความต้องการที่แท้จริงในการนำมาใช้ ครูที่สมัครใจนำมาใช้มักสอนได้สอดคล้องกับ หลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติมากกว่าครูที่ไม่สมัครใจนำมาใช้ 2. การศึกษาให้เกิดความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ผู้บริหารและครูส่วนใหญ่ไม่เข้าใจหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติ อย่างกระจ่างชัด ทั้งผู้บริหารและครูส่วนใหญ่มุ่งศึกษากิจกรรม ตามแนวการสอนภาษาแบบธรรมชาติมากกว่า มุ่งฝึกการคิดวิเคราะห์เพื่อเชื่อมโยงหลักการสอนกับกิจกรรม ส่งผลให้การนำมาใช้สอดคล้องกับหลักการสอนภาษาแบบธรรมชาติค่อนข้างน้อย ซึ่งปัญหานี้เป็นปัญหาอันเนื่องมาจากลักษณะของนวัตกรรมเชิงปรัชญา 3. การดำเนินการสอนภาษาแบบธรรมชาติ ผู้บริหารพยายามพัฒนาครูให้มีความรู้เรื่องการสอนภาษาแบบธรรมชาติ โดยเน้นที่การจัดกิจกรรมตามแนวการสอนภาษาแบบธรรมชาติ มากกว่าพัฒนาครูให้เข้าหลักการ ครูส่วนใหญ่ขาดการสอนที่สะท้อนหลักการสำคัญในเรื่องการคาดคะเน โรงเรียนส่วนมากได้รับความกดดันจากการที่เด็ก ที่จบชั้นอนุบาลต้องไปสอบเข้าโรงเรียนประถมศึกษา