วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2542

ชายฝั่งตะวันออกของอ่าวไทยตอนในเป็นบริเวณที่มีการเปลี่ยนแปลงการใช้พื้นที่อย่างรวดเร็ว เป็นพื้นที่ที่มีโครงการพัฒนาประเทศในด้านต่างๆ ทำให้เกิดปัญหาการใช้พื้นที่และทรัพยากรชายฝั่ง จึงจำเป็นต้องมีการศึกษาเพื่อประเมินลักษณะการใช้ประโยชน์พื้นที่และทรัพยากรชายฝั่ง กับความเหมาะสมด้านกายภาพ ชีวภาพและสังคมของพื้นที่ชายฝั่งตะวันออกของอ่าวไทยตอนใน รวมทั้งเสนอแนะแนวทางในการจัดการเพื่อลดปัญหาจากการใช้ประโยชน์พื้นที่และทรัพยากร โดยทำการรวบรวมข้อมูลทุติยภูมิและฐานข้อมูลในระบบสารสนเทศทางภูมิศาสตร์ของการใช้ประโยชน์ทรัพยากรชายฝั่ง และจำแนกการใช้ประโยชน์พื้นที่ชายฝั่งโดยวิเคราะห์ภาพถ่ายดาวเทียมร่วมกับการสำรวจพื้นที่ เพื่อแสดงสภาพปัจจุบันของพื้นที่ศึกษา วิเคราะห์ศักยภาพ แนวโน้ม ปัญหาและข้อจำกัดของการพัฒนาด้านต่างๆ ของพื้นที่ และเสนอแนะแนวทางการจัดการเพื่อให้การใช้ทรัพยากรชายฝั่งสอดคล้องกับสภาพแวดล้อมและนโยบายการพัฒนาของพื้นที่ ผลการศึกษาพบว่าพื้นที่ศึกษามีการใช้ประโยชน์จากทรัพยากรชายฝั่งอย่างมากและหลากหลาย ทั้งในด้านการพัฒนาอุตสาหกรรม การท่องเที่ยว การขยายตัวของชุมชนชายฝั่ง การคมนาคม และการประมง ก่อให้เกิดปัญหาความเสื่อมโทรมของทรัพยากร และความขัดแย้งจากการใช้ประโยชน์ทรัพยากร ปัญหาที่สำคัญของพื้นที่ศึกษาคือ ปัญหาการคุณภาพน้ำชายฝั่งเสื่อมโทรมจากน้ำทิ้งชุมชน ปัญหาการขยายตัวของอุตสาหกรรม ปัญหาการท่องเที่ยว และปัญหาการประมง ความรุนแรงของปัญหาพบมากในเขตชุมชนชายฝั่ง คือ ชุมชนชายฝั่งของอำเภอเมืองชลบุรี ชุมชนเทศบาลตำบลศรีราชา ชุมชนชายฝั่งของเทศบาลแหลมฉบัง และเมืองพัทยา จากการวิเคราะห์ได้เสนอแนะแนวทางการจัดการการใช้ประโยชน์ทรัพยากรชายฝั่งแล้วบูรณาการ โดยเน้นการแบ่งเขตกำหนดมาตรการควบคุมและส่งเสริมกิจกรรมการใช้ประโยชน์ตามสภาพการใช้พื้นที่ เสนอแนะให้มีมาตรการควบคุมการขยายตัวของเมือง การย้ายอุตสาหกรรมไปอยู่ในที่ที่เหมาะสม การส่งเสริมการปลูกป่าชายเลน และการส่งเสริมการเพาะเลี้ยงสัตว์น้ำชายฝั่งเพื่อลดปัญหาทรัพยากรประมง เพื่อให้เกิดการพัฒนาโดยมีทรัพยากรธรรมชาติเป็นพื้นฐานเพื่อให้เกิดความยั่งยืน