วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินศักยภาพและวิเคราะห์กลุ่มแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดนนทบุรี ที่มีผลต่อการพัฒนาด้านการท่องเที่ยว ตามแนวเหตุผลในการสร้างดัชนีชี้วัด และนำมาวิเคราะห์ร่วมกับเทคนิคการถ่วงน้ำหนัก จะสามารถประเมินศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวได้ วิธีดำเนินการวิจัย เริ่มจากการเก็บรวบรวมข้อมูลด้านการท่องเที่ยวของจังหวัดนนทบุรี ขอความคิดเห็นของนักท่องเที่ยวทั่วไป ถึงความต้องการที่จะเดินทางไปเยี่ยมชมยังแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดนนทบุรีจากแบบสอบถาม เพื่อคัดเลือกแหล่งท่องเที่ยวที่นักท่องเที่ยวนิยมเลือกไปท่องเที่ยวมากที่สุด จากนั้นผู้วิจัยได้สร้างเกณฑ์ดัชนีชี้วัดด้านการท่องเที่ยว และขอความคิดเห็นจากผู้เชี่ยวชาญและนักวิชาการที่มีประสบการณ์ด้านการท่องเที่ยว ในการประเมินค่าน้ำหนักของดัชนีชี้วัดด้านการท่องเที่ยวทั้ง 8 ตัว เพื่อนำมาเป็นค่ามาตรฐาน ในการถ่วงน้ำหนักกับการออกภาคสนาม จากนั้นประเมินค่าคะแนนปัจจัยย่อยทั้ง 46 ตัว โดยผู้วิจัยและผู้ช่วยวิจัยในการหาค่าระดับเพื่อการประเมินศักยภาพและการวิเคราะห์แหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดนนทบุรี ผลการวิเคราะห์ค่าระดับศักยภาพของแหล่งท่องเที่ยวในจังหวัดนนทบุรี พบว่า กลุ่มแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพสูง มีค่าระดับอยู่ระหว่าง 58.75-51.04 จำนวน 9 แห่ง กลุ่มแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพปานกลาง มีค่าระดับอยู่ระหว่าง 51.03–43.32 จำนวน 6 แห่ง และกลุ่มแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพต่ำ มีค่าระดับอยู่ระหว่าง 43.31–35.60 จำนวน 5 แห่ง จากการคัดเลือกแหล่งท่องเที่ยวมาทำการประเมินทั้งหมด 20 แห่ง เมื่อประเมินศักยภาพและวิเคราะห์แหล่งท่องเที่ยวแล้วนั้น พบว่า กลุ่มแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพสูงจะมีความปลอดภัยสูง เข้าถึงได้อย่างสะดวก มีจุดบกพร่องด้านการท่องเที่ยวเล็กน้อย กลุ่มแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพปานกลาง มีความสำคัญและคุณค่าไม่มากนัก มีความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยวในระดับปานกลาง กลุ่มแหล่งท่องเที่ยวที่มีศักยภาพต่ำ เข้าถึงลำบาก ความพร้อมในการรองรับนักท่องเที่ยวอยู่ในเกณฑ์ต่ำ