วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

นำเสนอขั้นตอนวิธีการจัดทำดัชนีสำหรับระบบสืบค้นข้อความไทย ที่ใช้โครงสร้างแฟ้มข้อมูลแบบผกผัน โดยที่เอกสารต่างๆ ที่ได้รับมานั้นสามารถมีคำที่ไม่มีอยู่ในพจนานุกรมของระบบได้ ปัญหานี้เกิดขึ้นจากการเขียนข้อความในภาษาไทย ที่ไม่มีตัวกำหนดขอบเขตระหว่างคำ โดยอาศัยพจนานุกรมของระบบ ขั้นตอนวิธีที่นำเสนอนี้หาคำตอบที่ยาวสุดต่างๆ ที่มีในพจนานุกรมที่ปรากฏในข้อความ จากนั้นสร้างกราฟที่แทนการติดกันและการทับกันของคำต่างๆ ในข้อความ โดยที่เส้นทางที่สั้นสุดในกราฟนี้ แทนกลุ่มที่เล็กสุดของคำในข้อความที่เมื่อเลือกแล้ว จะลดจำนวนสายอักขระย่อยที่ไม่รู้จักให้ปรากฏขึ้นเป็นจำนวนน้อยที่สุด สายอักขระย่อยเหล่านี้จะถูกเทียบกับพยางค์ต่างๆ ในข้อความ โดยการใช้ขั้นตอนวิธีการแบ่งพยางค์แบบใช้กฎ คำต่างๆ ที่ได้บนเส้นทางสั้นสุดของกราฟ และพยางค์ต่างๆ ที่ได้จากการเทียบกับสายอักขระย่อยที่ไม่เป็นคำที่รู้จัก จะเป็นกลุ่มของคำสำคัญในการจัดทำดัชนีของข้อความที่ได้รับ ผลการทดลองแสดงให้เห็นว่าจำนวนคำสำคัญที่หาได้นั้น ลดจากจำนวนคำทั้งหมดที่หาได้จากข้อความประมาณ 72%