วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ เพื่อศึกษาถึงวัตถุประสงค์ในการเลือกใช้ emoticon ปัจจัยที่มีผลต่อการเลือกใช้ emoticon ลักษณะการตีความหมายต่อ emoticon การแสดงออกทางอารมณ์ และความรู้สึกผ่านการใช้ emoticon รวมไปถึงอิทธิพลของ emoticon ที่มีต่อประสิทธิภาพทางการสื่อสารและความคิดเห็นของผู้สื่อสารต่อ emoticon ประเภทต่าง ๆ โดยอาศัยแบบสอบถาม และการสัมภาษณ์เชิงลึกในการเก็บข้อมูล ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าวัตถุประสงค์ที่สำคัญในการเลือกใช้ emoticon คือ เพื่อแสดงออกทางอารมณ์และความรู้สึกให้คู่สนทนารับทราบ ซึ่งวัตถุประสงค์ดังกล่าวสอดคล้องกับปัจจัยที่สำคัญที่สุดในการเลือกใช้ emoticon กล่าวคือ อารมณ์และความรู้สึกของผู้สนทนาในขณะนั้นๆ ในส่วนของการตีความ emoticon นั้นผลการวิจัย พบว่าแต่ละบุคคลจะตีความหมายและเลือกใช้ emoticon แตกต่างกันไปในแต่ละกรณี emoticon ที่ได้รับการเลือกใช้มากที่สุด คือ "มีความสุข" อิทธิพลของ emoticon มีความสำคัญและมีประสิทธิภาพทางการสื่อสารโดยผู้สื่อสารต้องพิจารณาถึงปัจจัยแวดล้อม และสามารถนำไปใช้ได้อย่างถูกต้องเหมาะสม สำหรับความคิดเห็นของผู้สื่อสารที่มีต่อ emoticon ประเภทต่างๆ พบว่า emoticon ที่นิยมเลือกใช้มากที่สุด คือ emoticon แบบเคลื่อนไหว เนื่องจากสามารถเพิ่มอรรถรสในการสื่อสารได้เป็นอย่างดี อย่างไรก็ตามสิ่งสำคัญในการใช้ emoticon คือ ต้องคำนึงถึงกรอบวัฒนธรรมและบริบทแวดล้อมในขณะที่สนทนาเป็นหลัก และจากการสื่อสารผ่านคอมพิวตอร์โดยอาศัย emoticon เข้ามาช่วยนั้น สามารถทำให้การสื่อสารมีความสมบูรณ์มากขึ้นและเป็นการทดแทนการสื่อสารทางคอมพิวเตอร์แบบดั้งเดิมซึ่งไม่สามารถทำได้ นอกจากนี้ผลการวิจัย พบว่า เพศที่แตกต่างกันมีวัตถุประสงค์ในการเลือกใช้ emoticon แตกต่างกัน โดยเพศชายใช้ emoticon เพื่อลดความเป็นทางการในการสื่อสารมากกว่าเพศหญิง ในขณะที่ไม่พบความแตกต่างระหว่างนิสิตนักศึกษากับคนวัยทำงาน และเพศที่แตกต่างกันมีการเลือกใช้ emoticon แตกต่างกันโดยเพศชายใช้อารมณ์และความรู้สึก "มีความสุข" มากกว่าเพศหญิง ในขณะที่นิสิตนักศึกษาใช้อารมณ์และความรู้สึก "มีความสุข" และ "อับอาย" มากกว่าคนวัยทำงานและคนวัยทำงานมีการใช้อามรณ์และความรู้สึก "เครียด" มากกว่านิสิตนักศึกษา