วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ปรับปรุงพัฒนาระบบบำรุงรักษาเชิงป้องกันสำหรับแผนกเพาเวอร์ซัพพลาย ของโรงงานกรณีศึกษา เป็นแผนกผลิตแผ่นลายวงจรที่ใช้กับเครื่องไฟฟ้าหลายชนิด โดยจัดทำแผนการบำรุงรักษาเชิงป้องกันให้กับหน่วยงานซ่อมบำรุง เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพและการเตรียมความพร้อมของเครื่องจักร รับมือกับแผนการผลิตที่ไม่แน่นอนอีกทั้งลดอัตราการหยุดทำงาน เมื่อเครื่องจักรชำรุดเสียหายหรือขัดข้อง โดยศึกษาสภาพทั่วไปของแผนก PSU ศึกษางานวิจัยและทฤษฎีต่างๆ ที่เกี่ยวกับการบำรุงรักษาเชิงป้องกันมาประยุกต์ใช้ในการปรับปรุง และพัฒนาระบบซ่อมบำรุงของแผนก PSU ผู้วิจัยได้แบ่งงานออกเป็น 3 ส่วน ได้แก่ 1) การปรับปรุงระบบการทำงานในปัจจุบัน โดยกำหนดมาตรฐานการปฏิบัติงานที่จำเป็น สร้างระบบโครงสร้างเอกสาร และออกแบบเอกสารบางส่วนให้สมบูรณ์ยิ่งขึ้น อีกทั้งจัดให้มีการตรวจสอบเครื่องจักรประจำวันทุกเครื่องอีกด้วย 2) การสร้างระบบบำรุงรักษาเชิงป้องกัน ให้เป็นมาตรฐานและนำมาปฏิบัติกับเครื่องจักรหลัก 4 ประเภท ได้แก่ Auto Soldering, Axial Machine, Radial Machine และ SMT 3) การสร้างโปรแกรมคอมพิวเตอร์มาช่วยสนับสนุนระบบงานซ่อมบำรุงของหน่วยงานปัจจุบัน เพื่อใช้สำหรับบันทึกข้อมูลและดำเนินงานบำรุงรักษาเชิงป้องกันได้อย่างสะดวกยิ่งขึ้น หลังจากปรับปรุงพบว่า %Delay ลดลงจาก 3.27% เป็น 0.81% คิดเป็น 75.23% เมื่อเทียบกับก่อนการใช้ระบบ และเวลาสูญเสียเฉลี่ยจากการหยุดทำงานของเครื่องจักรลดลงจาก 16.16% เป็น 8.02% เมื่อเทียบกับเวลาสูญเสียทั้งหมด และจาก %Machine Operation Ratio ของส่วน Insertion มีค่าที่เพิ่มขึ้นในช่วง 1.93%-8.76% เมื่อเทียบกับค่าก่อนการนำระบบบำรุงรักษาเชิงป้องกันมาใช้ ซึ่งทำให้ประสิทธิภาพในการทำงานของเครื่องจักรเหล่านี้เพิ่มขึ้น