การศึกษาเปรียบเทียบ หรือ benchmark เป็นกระบวนการดำเนินการที่ช่วยให้ผู้ที่อยู่ในองค์กรได้รู้จัก องค์กรของตนเองมากขึ้น ทำให้รู้ว่าในปัจจุบันองค์กรมีจุดยืนอยู่ที่ใด ตลอดจนช่วยให้เข้าใจถึงระบบการดำเนินงานภายในองค์กร โดยการทำ benchmark นี้จะเป็นการศึกษาเปรียบเทียบกับ องค์กรอื่นๆ รวมทั้งองค์กรที่ประสบความสำเร็จเป็นที่ยอมรับโดยทั่วไป ว่าองค์กรเหล่านั้นมีการดำเนินการและพัฒนาอย่างไรจึงสามารถก้าวไปสู่ความเป็นผู้นำ เพื่อให้ได้วิธีปฏิบัติที่เป็นเลิศ (best practices) และนำไปปรับประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับองค์กรของตน การวิจัยและพัฒนาเทคโนโลยีในประเทศ เป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยให้ประเทศสามารถพัฒนาความรู้ความสามารถ ตลอดจนเทคโนโลยีในด้านต่างๆ ให้มีความก้าวหน้าและเท่าเทียมประเทศอื่น จากการศึกษาและจัดลำดับความสามารถในการแข่งขันของประเทศไทยโดย World Economic Forum (WEF) ในปี 2006 พบว่า ประเทศไทยมีความสามารถในการแข่งขันอยู่ในลำดับที่ 43 จากจำนวนประเทศที่ศึกษาทั้งหมด 121 ประเทศ (ที่มา: The Global Competitive Report 2006-2007) นอกจากนี้จำนวนบุคลากรด้านการวิจัยและพัฒนาที่จะเป็นตัวขับเคลื่อนการสร้างขีดความสามารถทางเทคโนโลยีขั้นสูงของไทยก็มีสัดส่วนต่อประชากรที่ค่อนข้างน้อย คือ 4.73 ต่อประชากร 10,000 คน เมื่อเปรียบเทียบกับประเทศที่พัฒนาแล้วของโลกที่มีค่าเฉลี่ย 13-15 คน ซึ่งพื้นฐานด้านการวิจัยและพัฒนาเป็นสิ่งสำคัญที่จะสะท้อนถึงขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศนี้ ดังนั้น จึงจำเป็นอย่างยิ่งที่ควรให้ความสำคัญกับองค์กรที่ทำหน้าที่ด้านการวิจัยและพัฒนาของประเทศ และเพื่อให้การพัฒนาองค์กรดังกล่าวเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ จำเป็นต้องศึกษาเพื่อหาจุดยืน วิสัยทัศน์ รูปแบบการจัดการองค์กร ศักยภาพขององค์กร และทิศทางการดำเนินงาน ขององค์กรวิจัยและพัฒนาในประเทศไทย ตลอดจนศึกษาจากประเทศอื่นๆ โดยเฉพาะประเทศที่เป็นผู้นำทางด้านเทคโนโลยี เพื่อนำผลที่ได้มาเปรียบเทียบและปรับปรุงพัฒนาใช้ภายในประเทศ เพื่อที่ประเทศไทยจะสามารถมีการพัฒนาที่ต่อเนื่องและมีความสามารถในการแข่งขันกับต่างประเทศได้