การศึกษาเบื้องต้นของการทดสอบฮอร์โมนยับยั้งพัฒนาการของรังไข่ (GIH) ของกุ้งตะกาด Metapenaeus affinis ตามวิธีปกติโดยการตรวจกายับยั้งพัฒนาการของรังไข่โดยตรงจากดัชนีรังไข่และ แนวทางใหม่โดยการตรวจการเปลี่ยนแปลงของระดับไวเทลโลเจนินในเลือด พบว่าการตรวจตามวิธีปกติต้องฉีดสารสกัดทุก 12 ชั่วโมงติดต่อกันเป็นเวลา 3-4 วัน ต้องใช้ตัวอย่างทดสอบแต่ละครั้งจำนวนมาก เพราะการเจริญของรังไข่มีความแปรปรวนสูง สืบเนื่องจากความแตกต่างทางสรีระและความสมบูรณ์ของกุ้งแต่ละตัวที่ใช้ทดสอบ นอกจากนี้ผลการยับยั้งพัฒนาการของรังไข่ อาจเป็นผลทางอ้อมจากฮอร์โมนต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับกระบวนการทางสรีระอื่นๆ ด้วยเพราะการให้สารสกัดปริมาณสูงติดต่อกันหลายวัน การทดสอบ GIH โดยตรวจระดับไววเทลโลเจนินในเลือดทำโดยสร้างแอนติซีรัมต่อไวเทลลินที่สกัด จากรังไข่ แล้วใช้แอนติซีรัมนี้ตกตะกอนไวเทลโลเจนนินจากเลือดและนำไปสร้างแอนติซีรัม ต่อไวเทลโลเจนิน แอนติซีรัมต่อไวเทลโลเจนินที่ได้นี้มีความจำเพาะสูง สามารถใช้ตรวจวัดระดับไวเทลโลเจนินในเลือดได้ต่ำถึง 100 นาโนกรัม/มิลลิลิตรโดยวิธี competitive ELISA การฉีดสารสกัดจากก้านตาเพียง 1 ครั้งให้กุ้งที่ชักนำให้รังไข่พัฒนาโดยการตัดตา ก่อให้ปริมาณไวเทลโลเจนินในเลือดเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและเพิ่มถึงระดับสูง สุดภายใน 2 ชั่วโมง การเพิ่มของระดับไวเทลโลเจนินในเลือดนี้คาดว่าเป็นผลจาก GIH ที่ชักนำให้เกิดการสลายตัวของรังไข่ที่กำลังพัฒนาและ/หรือยับยั้งการดูดซับ ไวเทลโลเจนินจากเลือดเข้าสู่รังไข่ ซึ่งเป็นผลให้มีการยับยั้งพัฒนาการของรังไข่ การทดสอบปฏิกิริยาข้ามของ GIH จากกุ้งกุลาดำพบว่าให้ผลคล้ายกันแต่สารสกัดจากก้านตากุ้งตะกาดเอง แต่กรณีของการใช้สารสกัดจากก้านตาจากุ้งต่างวงศ์ได้แก่ กุ้งก้ามกรามไม่พบปฏิกิริยาข้ามของ GIH ระหว่างกุ้งสองวงศ์นี้ สำหรับการทดสอบวิธีเตรียมสารสกัดก่อนแยกบริสุทธิ์ GIH โดยกระบวนการ HPLC พบว่าการเตรียมสารสกัดก้านตาใน methanol acetic acid ก่อให้เกิดการทำลายการออกฤทธิ์ของ GIH เนื่องจากฮอร์โมนนี้เป็นฮอร์โมนที่ง่ายต่อการเสื่อมสภาพ