วัณโรคเป็นโรคติดเชื้อที่เกิดจากเชื้อ Mycobacterium tuberculosis ประมาณหนึ่งในสามของประชากรโลกติดเชื้อวัณโรคและมีผู้ป่วยใหม่ประมาณ 8 ล้านคนในแต่ละปี นอกจากนี้ยังพบอุบัติการณ์ของเชื้อวัณโรคดื้อยาเพิ่มสูงขึ้นโดยเฉพาะประเทศ แถบยุโรปตะวันออกและเอเชียตอนกลาง แม้ว่าในประเทศไทยจะมีรายงานการลดลงของอุบัติการณ์การติดเชื้อวัณโรคดื้อยา ในผู้ป่วยใหม่ แต่อุบัติการณ์การติดเชื้อวัณโรคดื้อยายังคงสูงอยู่โดยเฉพาะตามพื้นที่ชาย แดนซึ่งอาจก่อให้เกิดการแพร่กระจายของวัณโรคดื้อยาได้ การควบคุมป้องกันวัณโรคให้ได้ผลดีต้องอาศัยการตรวจวินิจฉัยที่มีประสิทธิภาพ ถูกต้องและรวดเร็ว การรักษาที่มีประสิทธิภาพและทั่วถึง ยาที่ใช้รักษาวัณโรคในปัจจุบันเป็นยาที่ใช้มานานกว่า 50 ปี และใช้ไม่ได้ผลกับเชื้อวัณโรคดื้อยา จึงมีความจำเป็นอย่างเร่งด่วนที่ต้องหายาใหม่ที่ออกฤทธิ์ได้ดีทั้งกับเชื้อ วัณโรคดื้อยาและเชื้อวัณโรคในระยะแฝง ในปัจจุบันการหายาใหม่สามารถทำได้ทั้งจากการทดสอบหาสารออกฤทธิ์ต่อเชื้อ วัณโรคในธรรมชาติ หรือจากความรู้ที่ได้จากการศึกษาตัวเชื้อเองและนำความรู้ที่ได้มาประยุกต์ ใช้ในการพัฒนายาต้านวัณโรคชนิดใหม่ DNA repair เป็นกระบวนการสำคัญในสิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ใช้ในการแก้ไขซ่อมแซมความเสียหาย ที่เกิดขึ้นกับดีเอ็นเอของตัวเอง ไม่ว่าจะเกิดจากกระบวนการ replication เองหรือจากสิ่งแวดล้อมภายนอก Nucleotide excision repair (NER) เป็นกระบวนการซ่อมแซมดีเอ็นเอที่สำคัญและพบในสิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่รวมทั้ง เชื้อวัณโรค เป็นกระบวนการที่ไม่เฉพาะเจาะจงสามารถซ่อมแซมดีเอ็นเอที่เกิดขึ้นจากหลาย สาเหตุได้ การศึกษาในเชื้อวัณโรคพบความสำคัญของ NER ต่อความอยู่รอดของเชื้อทั้งใน macrophage และหนูทดลอง และจากผลการศึกษาเบื้องต้นพบว่ายีน uvrC ซึ่งเป็นองค์ประกอบหนึ่งของ NER นั้นไม่มีความคล้ายกับยีนใดในมนุษย์ ทำให้เห็นถึงความเป็นไปได้ในการที่จะนำยีนนี้มาใช้เป็นเป้าหมายสำหรับยาต้าน วัณโรคที่ไม่มีผลข้างเคียงกับคน ถ้าพิสูจน์ได้ว่ายีนนี้มีความสำคัญต่อเชื้อจริง การทดลองนี้จะศึกษาถึงหน้าที่และความสำคัญของยีน uvrC ที่มีต่อการเจริญของเชื้อวัณโรคเมื่อต้องเผชิญกับสารที่ก่อให้เกิดความเสีย หายกับดีเอ็นเอ ซึ่งสภาวะเหล่านี้สามารถพบได้เมื่อเชื้ออยู่ในร่างกายของคน และศึกษาถึงความเป็นไปได้ในการใช้ยีนนี้เป็นเป้าหมายของยา