การตายของกุ้งจากการเรืองแสงในกุ้งกุลาดำเป็นที่ทราบกันว่าเกิดจากการติด เชื้อร่วมระหว่าง Vibro harveyi (VH) กับเชื้อแบคทีรีโอฟาจของ VH (VH-phage) โดยเชื้อ VH หรือ VH-phage อย่างใดอย่างหนึ่งไม่มีผลต่อการตายของกุ้งจากการเรืองแสง ดังนั้นการกำจัดหรือขาดเชื้อตัวใดตัวหนึ่งในบ่อกุ้งจึงเป็นการหยุดการเกิด โรคได้ โดยความเป็นจริงแล้ว การเรืองแสงเกิดจากเชื้อ VH โดยที่ VH-phage ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับการเรืองแสง เชื้อ VHมีความไวต่อยาปฏิชีวนะหลายชนิด การกำจัดเชื้อ VH จึงไม่ใช่เรื่องที่ยากลำบากนัก แต่การที่จะใช้ยาปฏิชีวนะกับกุ้งกุลาดำตลอดเวลาหรือขณะที่มีการเรืองแสง ย่อมเป็นการส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรมการเลี้ยงกุ้งจากการสะสมของตัวยาในเนื้อ กุ้งและมีผลทางด้านลบต่อการส่งออก นอกจากนี้การใช้ยาปฏิชีวนะอย่างพร่ำเพรื่อยังทำให้เชื้อ VH มีโอกาสเกิดการดื้อยาสูง เนื่องจากการเรืองแสงของกุ้งจะไม่ทำให้กุ้งตายเสมอไป แต่ขึ้นอยู่ว่าบ่อกุ้งมีการปนเปื้อนของ VH-phage อยู่หรือไม่ต่างหาก ดังนั้นการมีวิธีการตรวจวิเคราะห์การปนเปื้อนของเชื้อ VH-phage ในบ่อกุ้ง เพื่อประกอบการพิจารณาการใช้ยาตามความจำเป็นเท่านั้น จะเป็นการทำให้กลไกการป้องกันการรักษาการตายของกุ้งจากการเรืองแสงมีความ เป็นไปอย่างถูกต้องและทำให้อุตสาหกรรมการเลี้ยงกุ้งมีความยั่งยืนได้อีกนาน มากยิ่งขึ้น โครงการวิจัยนี้จึงเห็นความสำคัญในการพัฒนาการตรวจวิเคราะห์ VH-phage ด้วยเทคนิคทางชีววิทยาโมเลกุลซึ่งอาศัยข้อมูลที่คณะผู้วิจัยได้ทำการศึกษา ก่อนหน้านี้ โดยจะสามารถใช้ตรวจวิเคราะห์การปนเปื้อนของ VH-phage ในบ่อกุ้งได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงและพัฒนาเป็นชุดน้ำยาสำเร็จรูปเพื่อใช้ ตรวจสอบในวงกว้างได้ต่อไป