มีวัตถุประสงค์ ในการศึกษาความเป็นไปได้ในการกำจัดเชื้อวิบริโอ ฮาร์วีไอ (VH) โดยใช้แนวคิด phage therapy ซึ่งเป็นการใช้แบคทีรีโอฟาจของเชื้อวิบริโอ ฮาร์วีไอ (VH-phages) ในการกำจัดเชื้อวิบริโอ ฮาร์วีไอ ที่มีรายงานว่าสามารถทำให้กุ้งกุลาดำเกิดการระบาดตายจากอาการเริ่มต้นด้วยการเรืองแสงเพื่อเป็นทางเลือกในการลดการใช้ยาปฏิชีวนะและสารเคมีอย่างพร่ำเพรื่อ โดยได้ทำการศึกษาการใช้ VH-phages ที่แยกได้จากแหล่งน้ำจากฟาร์มกุ้งที่จังหวัดจันทบุรี ซึ่งแยกได้บริสุทธิ์เป็นสี่สายพันธุ์ที่มีความจำเพาะในการติดต่อเชื้อวิบริโอ ต่างสายพันธุ์กัน ซึ่งได้ตั้งชื่อฟาจแต่ละตัวว่า P1, P2, P3, และ P4 ตามลำดับ นอกจากนี้ ยังแยกได้ P5 phage แต่ศึกษาต่อมาพบว่าเป็นชนิดเดียวกับ VHS1 phage ที่ได้ศึกษามาแล้วจากโครงการก่อนหน้านี้ จึงไม่ได้นำมาศึกษาต่อไป โดย P1, P2 และ P4 มีลักษณะคล้าย siphoviridae phage ค่อนข้างชัดเจน ขณะที่ P3 มีส่วนหางขนาดสั้นคล้าย podoviridae phage กรณี P1 และ P4 ต่างก็ติดต่อ วิบริโอ สายพันธุ์เดียวกันคือ V16-1 ได้เช่นเดียวกัน แต่พบว่า P4 มีความสามารถในการกำจัด V16-1 ได้ดีกว่าจึงใช้เพียง P4 เท่านั้นในการศึกษา vibrio phage therapy ดังนั้น vibriolyte phage therapy ในโครงการนี้จึงศึกษาการกำจัดวิบริโอ ฮาร์วีไอ V2-1, VH13.1, V16-1 และ VH1114 โดยใช้ฟาจผสมที่ประกอบด้วย P2, P3, P4 และ VHS1 ซึ่งมีความจำเพาะกับวิบริโอ ฮาร์วีไอ ทั้งสี่สายพันธุ์ ตามลำดับ จากการเตรียมฟาจทั้งสี่สายพันธุ์ผสมกัน (mixed phages) เป็นแบบสำหรับศึกษาฟาจสำเร็จรูป พบว่า mixed VH phage สามารถใช้ในการกำจัดเชื้อ VH ทั้งสี่สายพันธุ์ได้ เมื่อใช้อัตราส่วนของ VH-phage: VH ที่มากเพียงพอ เพื่อป้องกันการเกิด lysogenic VH ซึ่งเป็นระยะของ VH ที่รอดพ้นจากการถูกฆ่าด้วย VH-phage และมีความสามารถในการทนต่อการเข้าติดต่อของฟาจเข้าไปใหม่อีกครั้งได้ โดย lysogenic VH ที่รอดพ้นจากการถูกกำจัดด้วยฟาจสามารถเปลียนสภาพเป็นทั้ง lysogen แท้ (True lysogen, TL) และ lysogen ปลอม (pseudolysogen, PL) ในกรณี PL พบว่ายังสามารถทำให้สูญเสียภาวะทนต่อการติดต่อของฟาจได้เมื่ออยู่ในภาวะที่ ขาดอาหาร ขณะที่ TL สามารถทนต่อการติดต่อของฟาจเข้าไปติดต่อใหม่อีกครั้งได้อย่างถาวร แม้ว่าการใช้ VH phage therapy ได้พบการใช้วิธีการที่น่าจะทำให้การใช้ VH phage therapy จะได้ผลในระดับเบื้องต้น แต่เนื่องจากการเลี้ยงกุ้งในบ้านเราได้มีการเปลี่ยนจากการเลี้ยงกุ้งกุลาดำ (P. monodon) เป็น กุ้งขาว (P. vannamai) และพบว่ากุ้งขาวมีความสามารถในการทนต่อการติดเชื้อ