ไข้หวัดใหญ่ที่เกิดจากไวรัสที่มาจากสัตว์ปีก (ไข้หวัดนก) เป็นปัญหาสาธารณสุขที่สำคัญในระดับโลก ในปัจจุบันนี้ วัคซีนที่ใช้ป้องกันไวรัสไข้หวัดใหญ่จะต้องถูกผลิตใหม่ทุกปีเนื่องจากไวรัส ชนิดนี้มีการเปลี่ยนแปลงแอนติเจนและสายพันธุ์ในแต่ละปี วัคซีนดังกล่าวนี้ถึงแม้ว่าจะมีประสิทธิภาพพอสมควร แต่จะป้องกันได้เฉพาะไวรัสชนิดที่ตรงกับวัคซีนที่ผลิตขึ้นมาเท่านั้น ในทางเทคนิคแล้ววัคซีนป้องกันไข้หวัดใหญ่ที่ใช้ในปัจจุบันได้ถูกออกแบบมา เพื่อกระตุ้นภูมิคุ้มกันต่อโปรตีนที่เรียกว่า haemagglutinin และ neuraminidase ซึ่งโปรตีนทั้งสองชนิดนี้มีความแตกต่างกันไปขึ้นกับสายพันธุ์ของไวรัสไข้ หวัดใหญ่ ซึ่งทำให้วัคซีนดังกล่าวไม่สามารถป้องกันสายพันธุ์ไวรัสไข้หวัดใหญ่ที่มาจาก สัตว์ปีกได้ การพัฒนาวัคซีนป้องกันการติดเชื้อไวรัสไข้หวัดใหญ่ในอุดมคตินั้น ควรจะออกแบบให้สามารถกระตุ้นภูมิคุ้มกันต่อไวรัสได้หลายสายพันธุ์ ทั้งสายพันธุ์ที่เป็นของมนุษย์และสายพันธุ์ที่เป็นของคน ซึ่งภูมิคุ้มกันข้ามสายพันธุ์ดังกล่าวนั้นอาจจะกระตุ้นได้โดยใช้วัคซีนที่ สามารถกระตุ้น cytotoxic T lymphocyte (CTL) หรือทีเซลล์ที่มีความจำเพาะต่อโปรตีนของไวรัสที่ไม่มีความหลากหลายมากนักใน ระหว่างสายพันธุ์ของไวรัสไข้หวัดใหญ่ ดังนั้น ผู้วิจัยจึงเสนอว่าจะวิเคราะห์เพื่อหาชิ้นส่วนเปปไทด์ของโปรตีนทั้งสามชนิด ที่มีการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันผ่านทีเซลล์โดยวิธี Enzyme-linked Immunospot assay (ELISpot) และทำการวิเคราะห์ว่าเปปไทด์ที่มีการตอบสนองดังกล่าวจะมีปฏิกิริยาข้ามสาย พันธุ์หรือไม่โดยวิธี Chromium-release cytotoxic killing assay หรือ ELISpot เปปไทด์ที่มีปฏิกิริยาข้ามสายพันธุ์จะถูกศึกษาต่อไปว่ามีความจำเพาะต่อ HLA-alleles อะไรโดยวิธี HLA-restriction assay ซึ่งข้อมูลความจำเพาะต่อ HLA นี้จะเป็นประโยชน์ในการเลือกเปปไทด์ที่จะใช้เป็นองค์ประกอบของวัคซีนที่ผู้ วิจัยจะได้เสนอต่อไป