วัตถุประสงค์หลักของโครงการวิจัย คือ เพื่อพัฒนาพอลิเอสเทอร์ที่สามารถสลายตัวทางชีวภาพตัวใหม่ที่มีศักยภาพสำหรับ ใช้เป็นไหมละลายในงานศัลยกรรม ส่วนเป้าหมายในที่สุดคือเพื่อผลิตไหมละลายชนิดโมโนฟิลาเมนต์ตัวใหม่ที่มีการ ปรับปรุงความสะดวกและความง่ายในการใช้ (เช่น ความยืดหยุ่น ความอยู่ตัวของปม) ให้ดีขึ้นกว่าไหมละลายเชิงพาณิชย์ที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน ผลการวิจัยแบ่งเป็น 4 ส่วน ตามพอลิเมอร์ 4 ชนิดที่ได้ทำการศึกษา : ? โฮโมพอลิเมอร์ ? โคพอลิเมอร์แบบสุ่ม ? โคพอลิเมอร์แบบบล็อค ? พอลิเมอร์เบลนด์ การศึกษาของแต่ละชนิดแบ่งตามลักษณะและขอบเขตของงาน คือ : ? การพิจารณาออกแบบโครงสร้าง ? การสังเคราะห์และการเตรียมพอลิเมอร์ ? การหาลักษณะเฉพาะของพอลิเมอร์ที่ได้ ? การทดสอบสมบัติที่เกี่ยวข้องกับการนำไปใช้งาน พอลิเมอร์แต่ละชนิดที่ศึกษาแสดงศักยภาพที่จะมีสมบัติตามที่ต้องการสำหรับใช้ เป็นวัสดุเย็บแผล โดยเฉพาะอย่างยิ่งโคพอลิเมอร์แบบสุ่มและแบบบล็อคซึ่งมีโครงสร้างจุลภาคหลาก หลายรูปแบบ งานวิจัยนี้ยังดำเนินต่อไป จากเครื่อง small-scale melt spinning apparatus จึงได้มีการขยายขอบเขตงานวิจัยไปถึงขั้นตอนของกระบวนการขึ้นรูปเป็นเส้นใย แม้ว่าเส้นใยที่ได้อาจยังไม่ถึงขั้นที่ใช้ทดสอบทางคลินิคได้ แต่สามารถกล่าวได้ว่างานวิจัยนี้ได้บรรลุยังวัตถุประสงค์ที่วางไว้และงาน วิจัยนี้มีคุณค่าที่จะดำเนินต่อไป The main objective of this research project has been to develop new biodegradable polyesters which have potential for use in absorbable surgical suture applications. In the longer term, the ultimate aim is to produce a new monofilament suture with improved handling properties (e.g., flexibility, knot security) than those currently in commercial use. The results described are divided up into 4 sections according to the 4 different polymer types studied : ? homopolymers ? random copolymers ? block copolymers ? polymer blends Similarly, within each section, the results are further sub-divided into activities which reflect the nature and scope of the work undertaken, namely : ? structural design considerations ? polymer synthesis/preparation ? product characterization ? property testing relevant to application Each of the 4 polymer types studied here have, to varying extents, been shown to have the potential for meeting the property requirements for a new suture material. The random and block copolymers are especially promising with their wide range of microstructural possibilities. This work is continuing and, with the acquisition of a small-scale fibre extrusion apparatus, the work is now expanding into the processing area. Although a prototype suture material for clinical trials is still some way off, the general feeling is that the ultimate objective is attainable and that the work initiated here is well worth continuing.