วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้เป็นการทดลองนำข้อกำหนดมาตรฐานต่างๆ ของ Open Geospatial Consortium (OGC)มาออกแบบและพัฒนาระบบสารสนเทศปริภูมิผ่านเว็บเซอร์วิส ซึ่งเริ่มต้นจาการศึกษารายละเอียดของข้อกำหนดมาตรฐาน ได้แก่ Web Map Service, Web Featrue Service, Web Coverage Service, Style Layer Deccriptor, Filter Enocoding, Web Map Context และศึกษาเปรียบเทียบระหว่างรูปแบบการเชื่อมโยงแม่ข่ายแผนที่แบบ Cascading Server กับ Simple Overlay สุดท้ายนำองค์ความรู้ที่ได้มาใช้ออกแบบและพัฒนาระบบ โดยผู้วิจัยได้พัฒนาระบบที่มีรูปแบบแม่ข่ายแผนที่แบบ Cascading Server ซึ่งใช้ มินเนโซต้าแมพเซิร์ฟ เวอร์ เป็นแม่ข่ายแผนที่ และได้พัฒนาซอฟท์แวร์ OWS Client สำหรับเป็นส่วนโต้ตอบของระบบโดยใช้เทคโนโลยี Asynchronous JavaScript and XML (AJAX) ในการรับส่งข้อมูลระหว่างลูกข่ายกับแม่ข่ายเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน ซึ่งในการทดลองนี้ผู้วิจัยได้เลือกระบบให้บริการข้อมูลที่ดินสาธารณะประโยชน์เป็นกรณีศึกษา ผลการศึกษาพบว่าการเชื่อมโยงแม่ข่ายแผนที่แบบ Cascading Server เหมาะสมกับระบบที่มีการเชื่อมโยงของแม่ข่ายแผนที่จำนวนมากและซับซ้อน การเชื่อมโยงของแม่ข่ายแบบนี้จะสามารถลดขนาดของข้อมูลแผนที่ก่อนที่จะส่งไปแสดงผล บนฝั่งลูกข่ายลดการประมวลบนฝั่งลูกข่ายได้ ส่วนการเชื่อมโยงแม่ข่ายแผนที่แบบ Simple Overlay เหมาะสมกับระบบที่เน้นการทำงานไปบนฝั่งลูกข่ายในลักษณะ Thick client ซึ่งลูกข่ายจะต้องมีกลไกในการจัดการข้อมูลปริภูมิ การเพิ่มจำนวนชั้นข้อมูลสามารถทำได้อิสระบนฝั่งลูกข่าย นอกจากนี้ผลการศึกษาพบว่าระบบที่พัฒนาขึ้นตามมาตรฐานของOGC สามารถทำงานร่วมกันแบบ Interoperability กับระบบอื่นๆ ที่ใช้ซอฟท์แวร์แม่ข่ายแผนที่ต่างชนิดกันได้ ซึ่งจากการทดลองใช้ระบบสารสนเทศปริภูมิผ่านเว็บเซอร์วิส กับหน่วยงานที่ให้บริการข้อมุลที่ดินสาธารณะประโยชน์ พบว่าสามารถแก้ปัญหาและข้อจำกัดต่างๆ ในการทำงานแบบเดิมได้ กล่าวคือสามารถเพิ่มประสิทธิภาพการทำงาน และลดข้อจำกัดในการทำงานร่วมกันระหว่างองค์กรได้ เช่น ลดต้นทุนในการสำเนาข้อมูลปริภูมิจากหน่วยงานอื่น เพิ่มความสะดวกรวดเร็วในการบริการข้อมูลปริภูมิไปยังหน่วยงานต่างๆ