วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

การหาตำแหน่งจุดดัชนีโดยอัตโนมัติด้วยเทคนิค การจับคู่ภาพ เป็นการศึกษาเพื่อหาตำแหน่งศูนย์กลางของจุดดัชนีทั้ง 8 จุดบนภาพถ่ายทางอากาศเชิงเลข ด้วยวิธีต่างๆ 4 วิธีคือ วิธีการกำหนดเองด้วยมือ วิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วง วิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และวิธีการลีสท์แควร์ โดยใช้วัดจุดศูนย์กลางของจุดดัชนีของภาพถ่ายทางอากาศเชิงเลขชนิดภาพขาวดำ 8 บิต โดยภาพที่ใช้มีความละเอียดของจุดภาพเป็น 15, 30 และ 60 ไมครอน ผลลัพธ์ที่ได้จะเป็นค่าตำแหน่งซึ่งมีทั้งแบบจำนวนเต็มและแบบจำนวนทศนิยมของ จุดภาพ ในการวิจัยได้ทำการพัฒนาโปรแกรม เพื่อคำนวณหาค่าพิกัดจากวิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วง วิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และวิธีการลีสท์สแควร์ด้วยภาษา C ผลลัพธ์ที่ได้ถูกนำมาเปรียบเทียบกับวิธีการวัดศูนย์การของจุดดัชนีด้วยวิธี จุดศูนย์ถ่วง และมีการเปรียบเทียบสมรรถนะของวิธีต่างๆ ในแง่ของ ความถูกต้องทางตำแหน่ง เวลาในการประมวลผล และความน่าเชื่อของผลที่ได้ ผลจากการทดสอบพบว่า เมื่อใช้โปรแกรมที่พัฒนาขึ้น เพื่อคำนวณหาค่าพิกัดที่เป็นตำแหน่งศูนย์กลางของจุดดัชนีโดยอัตโนมัติ กับภาพถ่ายทางอากาศเชิงเลข พบว่า ความแตกต่างของค่าพิกัดที่ได้จากวิธีการลีสท์สแควร์ มีความใกล้เคียงกับวิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วง โดยมีความแตกต่างเท่ากับ 0.2 จุดภาพ รองลงมาคือ วิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบ Sub pixel มีความแตกต่างเท่ากับ 0.4 จุดภาพ ในแง่ของเวลาที่ใช้ในการประมวลผล วิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วงใช้เวลาน้อยที่สุด รองลงมาก็คือ วิธีการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ และวิธีการลีสท์สแควร์ โดยเวลาที่ใช้สำหรับแต่ละวิธีเป็น 1.5, 1.7 และ 4.2 วินาทีต่อทั้ง 8 จุดดัชนีบนภาพถ่ายทางอากาศ ตามลำดับ ในแง่ของความน่าเชื่อถือค่าพิกัดของจุดดัชนี ที่ได้จากวิธีการวัดศูนย์กลางของจุดศูนย์ถ่วง มีความใกล้เคียงกับวิธีการกำหนดด้วยมือมากกว่าวิธีอื่นๆ