วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

งานวิจัยนี้ทำการทดสอบตัวอย่างกำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กรูป Barbell จำนวน 6 ตัวอย่าง ให้รับแรงด้านข้างแบบเป็นวัฏจักร โดยในแต่ละตัวอย่างจะมีเหล็กเสริมใน Boundary Element เหมือนกัน แต่มีเหล็กเสริมรับแรงเฉือนในกำแพงต่างกัน ผลการทดสอบแสดงให้เห็นว่า กำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กที่ออกแบบตามข้อกำหนดของ ACI ให้มีกำลังรับแรงเฉือนเท่ากับกำลังรับแรงดัด ไม่สามารถหลีกเลี่ยงการวิบัติเนื่องจากแรงเฉือนได้ และแม้ว่าจะมีการเพิ่มปริมาณเหล็กเสริมรับแรงเฉือนในกำแพงจนทำให้มีกำลังรับแรงเฉือนมากกว่ากำลังรับแรงดัดตามข้อกำหนดของ ACI แล้วก็ตามก็ไม่สามารถลดการเรียนรู้ด้วยแรงเฉือน และกำแพงก็ยังสามารถเกิดการวิบัติเนื่องจากแรงเฉือนได้ อีกทั้งยังไม่ได้ช่วยทำให้ความสามารถในการกระจายพลังงานของกำแพงดีขึ้น สำหรับกำแพงคอนกรีตเสริมเหล็กที่มีเหล็กเสริมรับแรงเฉือนกระจายในแนวทแยง จะมีประสิทธิภาพมากที่สุดในการเพิ่มความสามารถในการกระจายพลังงาน และจะช่วยลดการเสียรูปด้วยแรงเฉือน และป้องกันไม่ให้ทำแพงเกิดการวิบัติเนื่องจากแรงเฉือน นอกจากนี้ยังพบว่า ความสามารถในการกระจายพลังงานของกำแพงจะเพิ่มขึ้นเมื่อเหล็กเสริมรับแรงเฉือนที่กระจายในแนวทแยงมีปริมาณมากขึ้น และค่าหน่วยแรงเฉือนระบุสำหรับกำแพงที่รับแรงด้านข้างแบบเป็นวัฏจักรตามข้อกำหนดของ ACI ซึ่งมีค่าเท่ากับ 2.1 f'c มีค่าสูงเกินไป และไม่สามารถป้องกันการวิบัติเนื่องจากแรงเฉือนได้