วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขนาดแรงคืนกลับของลวดโลหะผสมนิกเกิล-ไทเทเนียม ชนิดยืดหยุ่นยิ่งยวด ที่ถูกกระตุ้นโดยวิธีให้ความร้อนจากแรงต้านทานไฟฟ้ากระแสตรง และเพื่อเปรียบเทียบขนาดแรงคืนกลับของลวดโลหะผสมดังกล่าว กับลวดโลหะผสมยี่ห้อเดียวกันที่ไม่ได้รับการกระตุ้น ที่ระยะการคืนกลับ 4 ระยะ คือ 2.0, 1.5, 1.0 และ 0.5 มิลลิเมตร โดยศึกษาจากส่วนปลายของลวดโค้งขึ้นรูปสำเร็จ หน้าตัดสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาด 0.016 x 0.022 ตารางนิ้ว จำนวน 2 ยี่ห้อคือ ยี่ห้อเซนทอลลอย ชนิดเฮฟวี ของบริษัทโทมี และยี่ห้อไนไท ของบริษัทออมโก ความยาว 21.5 มิลลิเมตร ด้วยวิธีทดสอบความงอสามจุด การกระตุ้นโดยวิธีให้ความร้อนจากแรงต้านทานไฟฟ้ากระแสตรง จะใช้กระแสไฟฟ้าในระดับที่เหมาะสมสำหรับการดัดลวด เป็นระยะเวลา 3, 4 และ 5 วินาที และได้อ้างอิงถึงค่าอุณหภูมิทางทฤษฎี ที่ได้จากการคำนวณตามกฎอนุรักษ์พลังงาน ผลการวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียว ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 พบว่าค่าเฉลี่ยของขนาดแรงคืนกลับของลวดโลหะผสมที่ถูกกระตุ้นโดยวิธีให้ความร้อนจากแรงต้านทานไฟฟ้ากระแสตรง เมื่อเปรียบเทียบกับลวดยี่ห้อเดียวกันที่ไม่ได้รับการกระตุ้น จะมีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในทุกระยะการคืนกลับ โดยขนาดแรงคืนกลับของลวดโลหะผสมที่ถูกกระตุ้นดังกล่าว จะมีค่ามากกว่าขนาดแรงคืนกลับของลวดยี่ห้อเดียวกันที่ไม่ได้รับการกระตุ้น และการเพิ่มขึ้นของขนาดแรงคืนกลับจะแปรผันตามการเพิ่มขึ้นของค่าอุณหภูมิทางทฤษฎีที่ได้จากการคำนวณตามกฎอนุรักษ์พลังงาน ในช่วง 421.4 ถึง 520.5 องศาเซลเซียส