วิทยานิพนธ์ (ศศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2541

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลของการให้ข้อมูลป้อนกลับเกี่ยวกับกระบวนการปรึกษาหารือต่อการตัดสินใจในกลุ่มขนาดเล็ก การให้ข้อมูลป้อนกลับกระทำใน 5 รูปแบบ คือ (1) ผลป้อนกลับรูปแบบ F4 (กราฟ+เอกสาร+เทป+อธิบายชี้แจง) (2) ผลป้อนกลับรูปแบบ F3 (กราฟ+เอกสาร) (4) ผลป้อนกลับรูปแบบ F1 (กราฟ) และ (5) ผลป้อนกลับรูปแบบ F0 (ไม่ได้รับผลป้อนกลับ) ส่วนตัวแปรตามมี 7 ตัว คือ (1) ลักษณะพฤติกรรมการปรึกษาหารือของกลุ่ม (2) ความยอมรับในมติกลุ่มของสมาชิก (3) ความถูกต้องของการตัดสินใจกลุ่มตามที่เป็นจริง (4) ความถูกต้องของการตัดสินใจกลุ่มตามการรับรู้ของสมาชิก (5) ประสิทธิผลการตัดสินใจของกลุ่มตามที่เป็นจริง (6) ประสิทธิผลการตัดสินใจของกลุ่มตามการรับรู้ของสมาชิก และ (7) ความแตกฉานทางปัญญาจากการประชุมกลุ่ม กลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรีจากสถาบันราชภัฏ ที่ลงทะเบียนเรียนวิชามนุษยสัมพันธ์ จำนวน 300 คน แบ่งเป็น 5 กลุ่ม ตามรูปแบบข้อมูลป้อนกลับที่ได้รับ กลุ่มละ 60 คน ในแต่ละกลุ่มแบ่งเป็น 12 กลุ่มย่อย กลุ่มย่อยละ 5 คน กลุ่มย่อยแต่ละกลุ่มจะมีการประชุมกลุ่ม 3 ครั้ง และจะได้รับผลป้อนกลับหลังจากการประชุมกลุ่มครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผลป้อนกลับรูปแบบ F4 และ F3 ส่งผลให้ลักษณะพฤติกรรมการปรึกษาหารือของกลุ่มดีขึ้นในการประชุมกลุ่มครั้งหลัง (p<.01) รูปแบบผลป้อนกลับมีลักษณะพฤติกรรมการปรึกษาหารือของกลุ่มแตกต่างกัน ในการประชุมครั้งที่ 2 และครั้งที่ 3 (p<.01) โดยพบว่า ผลป้อนกลับรูปแบบ F4 มีลักษณะพฤติกรรมการปรึกษาหารือของกลุ่มในทางดีกว่า ผลป้อนกลับรูปแบบอื่นๆ (F3, F2, F1 แล F0) ส่วนผลป้อนกลับรูปแบบอื่นๆ ไม่แตกต่างซึ่งกันและกัน 2. ผลป้อนกลับรูปแบบ F2, F1 และ F0 ไม่ส่งผลให้เกิดการเปลี่ยนแปลงลักษณะพฤติกรรมการปรึกษาหารือของกล่ม ในการประชุมกลุ่มครั้งหลัง (p>.05) 3. เมื่อนำผลป้อนกลับทั้ง 5 รูปแบบมาเรียงลำดับจากรูปแบบผลป้อนกลับที่มีลักษณะพฤติกรรมการปรึกษาหารือดีมากถึงดีน้อยจะได้ว่า F4 ดีกว่า F2, F2 ดีกว่า F3, F3 ดีกว่า F1 (p<.05) ซึ่ง F1 ไม่แตกต่างจาก F0 (p>.05) แต่เมื่อรวมผลป้อนกลับทุกรูปแบบเข้าด้วยกัน การประชุมกลุ่มครั้งที่ 3 มีลักษณะพฤติกรรมการปรึกษาหารือของกลุ่มดีกว่าการประชุมกลุ่มครั้งที่ 2 และครั้งที่ 1 (T3, T2 และ T1) (p<.05) 4. ผลป้อนกลับแต่ละรูปแบบไม่ส่งผลให้ความยอมรับในมติกลุ่มของสมาชิกเกิดการเปลี่ยนแปลง จากการประชุม T1 ไป T2 ไป T3 (p>.05) แต่เมื่อรวมผลป้อนกลับทุกรูปแบบเข้าด้วยกันแล้ว ครั้งที่ประชุมกลุ่มส่งผลให้ความยอมรับในมติกลุ่มของสมาชิกเกิดการเปลี่ยนแปลง ในการประชุมกลุ่มครั้งที่ 3 และครั้งที่ 2 สมาชิกจะมีความยอมรับในมติกลุ่มมากกว่าการประชุมกลุ่มครั้งที่ 1 (p< .05) 5. ผลป้อนกลับแต่ละรูปแบบไม่ส่งผลให้ความถูกต้องของการตัดสินใจกลุ่มตามที่เป็นจริงเกิดการเปลี่ยนแปลง จากการประชุม T1 ไป T2 ไป T3 (p> .05) แต่พบว่าผลป้อนกลับรูปแบ F4 มีความถูกต้องของการตัดสินใจกลุ่มตามที่เป็นจริง มากกว่า ผลป้อนกลับรูปแบบ F3 (P< .05) ส่วนผลป้อนกลับรูปแบบอื่นๆ ไม่แตกต่างซึ่งกันและกัน (P> .05) 6. ผลป้อนกลับแต่ละรูปแบบไม่ส่งผลให้ความถูกต้องของการตัดสินใจกลุ่มตามการรับรู้ของสมาชิกเกิดการเปลี่ยนแปลง จากการประชุม T1 ไป T2 ไป T3 (p> .05) แต่พบว่าผลป้อนกลับรูปแบบ F2 มีความถูกต้องของการตัดสินใจกลุ่มตามการรับรู้ของสมาชิก มากกว่า ผลป้อนกลับรูปแบบ F3 และ F1 (p< .05) ส่วนผลป้อนกลับรูปแบบอื่นๆ ไม่แตกต่างซึ่งกันและกัน (P > .05) 7. ผลป้อนกลับแต่ละรูปแบบไม่ส่งผลให้ประสิทธิผลการตัดสินใจของกลุ่มตามที่เป็นจริงเกิดการเปลี่ยนแปลง จากการประชุม T1 ไป T2 ไป T3 (P> .05) แต่พบว่าผลป้อนกลับรูปแบบ F4 มีประสิทธิผลการตัดสินใจของกลุ่มตามที่เป็นจริง มากกว่าผลป้อนกลับรูปแบบ F0 F1 F2 และ F3 (P< .05) ส่วนผลป้อนกลับรูปแบบอื่นๆ ไม่แตกต่างซึ่งกันและกัน (P> .05) 8. ผลป้อนกลับแต่ละรูปแบบไม่ส่งผลให้ประสิทธิผลการตัดสินใจของกลุ่มตามการรับรู้ของสมาชิกและความแตกฉานทางปัญญาจากการประชุมกลุ่มเกิดการเปลี่ยนแปลง จากการประชุม T1 ไป T2 ไป T3 (p> .05)