วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

อุตสาหกรรมผลิตสายไฟฟ้า เป็นอุตสาหกรรมหนึ่งในประเทศไทยที่ได้รับผลกระทบจากสภาวะปัญหาทางเศรษฐกิจ ดังนั้นเพื่อให้ผลิตภัณฑ์ที่ส่งออกต่างประเทศ ที่เป็นผลิตภัณฑ์ใหม่ สามารถแข่งขันกับคู่แข่งจากประเทศอื่น ๆ ในตลาดสหรัฐอเมริกา จึงจำเป็นจะต้องมีการวิเคราะห์และแก้ไขความสูญเสียที่เกิดขึ้น จากการวิเคราะห์ปัญหาของโรงงานตัวอย่างพบว่า ความสูญเสีย ซึ่งอยู่ในรูปของเสียที่เกิดขึ้นในกระบวนการผลิตมีสาเหตุเนื่องจากคนงาน เช่นพนักงานได้รับการฝึกอบรมไม่เหมาะสม และเพียงพอ เครื่องจักรและอุปกรณ์ เช่น ยังมีอุปกรณ์ในการทำงานบางอย่างไม่ครบถ้วน วิธีการดำเนินงาน เช่น เอกสารประกอบการทำงานยังไม่ชัดเจน รวมถึง การจัดลำดับงานในการผลิตยังไม่ดีเพียงพอ และปัญหาความชื้นของวัตถุดิบคือ PVC วัตถุประสงค์ของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ จึงมุ่งเน้นที่ความสูญเสียหรือของเสียในส่วนวัตถุดิบ และลดเวลาในการดำเนินการผลิต โดยการดำเนินการลดความสูญเสีย โดยใช้เทคนิค การฝึก อบรม การจัดลำดับงาน การจัดทำเอกสารในการปฏิบัติงาน ,การเสนอให้มีการผลิตในปริมาณการผลิตขั้นต่ำสุด ตลอดจนจัดทำโปรแกรมสารสนเทศ สำหรับการเก็บรวบรวมข้อมูลของเสียวัตถุดิบ และ ประสิทธิภาพของการผลิตในแต่ละเครื่องจักร จากการปรับปรุงการดำเนินงานตามขั้นตอนการวิจัย เปอร์เซนต์ของเสีย (Scrap) เปรียบเทียบก่อนและหลังปรับปรุง พบว่าสำหรับผลิตภัณฑ์ส่งออกต่างประเทศ ในส่วนของ ทองแดง พลาสติก (PVC) และ ไนลอน (Nylon) ลดลงจาก 10.86% 12.24% และ 12.52 %เป็น 7.72% 9.29% และ 9.87% ตามลำดับ รวมถึงลดเวลาในการผลิตในส่วนขบวนการหุ้มได้ 20% เป็นผลทำให้ต้นทุนวัตถุดิบสำหรับสายไฟฟ้าต่างประเทศ สำหรับสายเบอร์ 12 AWG 3/0 AWG และ 500 MCM ลดลงจาก 68.37 1240.55 และ 3239.84 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร (US$/km) เป็น 67.55 1225.57 และ 3207.23 ดอลลาร์สหรัฐต่อกิโลเมตร (US$/km) โดยต้นทุนลดลง 1.2% 1.21% และ 1% ตามลำดับ