ลำพูนเป็นเมืองเล็กๆ ที่สงบเงียบ มีองค์ประกอบของการท่องเที่ยวครบทั้ง 3 ประเภท คือ สิ่งดึงดูดใจทางการท่องเที่ยว สิ่งอำนวยความสะดวก การบริการ และการเข้าถึงแหล่งท่องเที่ยว แต่ สภาวะการท่องเที่ยวของลำพูนในปัจจุบัน ยังมีนักท่องเที่ยวจำนวนน้อย และเป็นเพียงเมืองผ่าน ของนักท่องเที่ยว ทั้งที่ผลจากการวิจัยพบว่า ลำพูนมีจุดแข็งในด้านของการเป็นเมืองเก่าแก่ มีอารย ธรรมที่สืบทอดกันมานานถึง 1,300 กว่าปี มีแหล่งท่องเที่ยวทั้งทางธรรมชาติ และที่มนุษย์สร้างขึ้น โดยเฉพาะทางด้านประวัติศาสตร์ โบราณคดี วัดวาอาราม อาคารบ้านเรือนที่มีคุณค่าทางศิลปะ และสถาปัตยกรรม คนในท้องถิ่นมีหลากหลายชนชาติ ทำให้มีศิลปวัฒนธรรมที่แตกต่าง มี ภูมิอากาศที่เอื้ออำนวยต่อการท่องเที่ยวได้ตลอดทั้งปี อย่างไรก็ดีลำพูนยังขาดสิ่งต่างๆ อยู่หลาย อย่าง ได้แก่ ระบบเชื่อมโยงในด้านการจัดการด้านการท่องเที่ยวแบบบูรณาการ การสืบค้นข้อมูล ทางประวัติศาสตร์ของแหล่งท่องเที่ยว การสร้างความรู้ ทัศนคติ และการเข้าใจในเรื่องการ ท่องเที่ยวอย่างชัดเจน เจ้าภาพที่ลงมือปฏิบัติ การเชื่อมโยงแหล่งท่องเที่ยวอย่างเป็นระบบ การตลาดการท่องเที่ยวเชิงรุก และการประชาสัมพันธ์ที่มีประสิทธิภาพ สรุป ข้อเสนอแนะสำหรับการพัฒนาการท่องเที่ยวของจังหวัดลำพูนคือ ให้จังหวัดลำพูน เป็นเมืองท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม โบราณสถาน โบราณวัตถุ และศาสนา สร้างจุด ขายทางการท่องเที่ยวที่แตกต่างจากจังหวัดเชียงใหม่ สืบค้นรวบรวมฐานข้อมูลทางการท่องเที่ยว อย่างถูกต้องและเป็นปัจจุบันเพื่อใช้ในการประชาสัมพันธ์การท่องเที่ยวของจังหวัด ปรับ ภาพลักษณ์จากนิคมอุตสาหกรรม ให้เป็นเมืองประวัติศาสตร์ ศิลปวัฒนธรรม และการท่องเที่ยว อย่างยั่งยืน พัฒนาบุคลากรทางการท่องเที่ยวในภาคต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยว ทบทวน เรื่องการจัดโซน กฎระเบียบข้อบังคับต่างๆ ให้เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนาทางการท่องเที่ยว รวมทั้งการจัดงบประมาณในการอนุรักษ์มรดกทางวัฒนธรรม เพื่อให้เกิดความรักความหวงแหนใน ศิลปวัฒนธรรมของท้องถิ่น ทั้งยังเป็นจุดขายทางการท่องเที่ยวอีกด้วย Lamphun is a small, peaceful town with all three components of tourism, namely tourist attractiveness, facilities, services and access to the tourist places. However, at present Lamphun has had only a small number of tourists. Tourists merely pass through the town for the most part, although research results show that Lamphun has a few strong points in being an ancient city as much as 1,300 years old and some natural and man-made tourist attractions, particularly those related to history, archeology, Buddhist temples and interesting artifacts and architecture. The local people consist of many ethnic groups resulting in a diversity of art and culture. The climate is good for visitors all year round. However, there are a few things that the province lacks such as a linking system for integrated tourism, information search related to the history of the tourist attractions, knowledge and attitude building as well as a clear understanding about tourism, including a host to take action in a systematic linkage of the tourism attractions and pro-active tourism marketing together with efficient publicity. In conclusion, the recommendations for tourism development in the province are to make it a historical and cultural tourist town with all kinds of historical places and objects as well as religion to boost the tourism selling points different from those of Chiang Mai. There should be a correct tourism database that is up-to-date to be used for publicizing the province’s tourism. The image of Lamphun should be adjusted from being an industrial estate to that of being a hub of history, art and culture and sustainable tourism. Tourism related personnel should be trained and revision needs to be made in zoning. Regulations and rules that will enhance tourism need to be made while funds need to be allocated in preserving the cultural heritage and creating love and pride for the local art and culture. All of these will greatly add to selling points for tourism in the area.