วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2546

ศึกษาเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของแพทย์และพยาบาล ในสถาบันจิตเวชศาสตร์สมเด็จเจ้าพระยา เก็บรวบรวมข้อมูล โดยให้กลุ่มตัวอย่างซึ่งเป็นแพทย์และพยาบาล จำนวน 194 คนเป็นผู้ตอบแบบสอบถามด้วยตนเอง เครื่องมือที่ใช้คือ แบบสอบถามข้อมูลทั่วไปและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของกลุ่มตัวอย่าง แบบทดสอบบุคลิกภาพ The Maudsley Personality Inventory (MPI) และแบบประเมินเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วย สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลคือ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Chi-square test และ Pearson's product moment correlation coefficient ผลการศึกษาพบว่า 1. แพทย์และพยาบาล ส่วนใหญ่คิดเป็น 55.1% มีเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยอยู่ในระดับ ปานกลาง 2. ปัจจัยข้อมูลทั่วไปที่มีความสัมพันธ์กับเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยคือ ตำแหน่งในการปฏิบัติงานและความเจ็บป่วยทางจิต มีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 โดยจิตแพทย์มีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าแพทย์สาขาอื่น และพยาบาลวิชาชีพมีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าพยาบาลเทคนิคหรือเจ้าหน้าที่ พยาบาล แพทย์และพยาบาลที่ไม่มีความเจ็บป่วยทางจิตมีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่า แพทย์และพยาบาลที่มีความเจ็บป่วยทางจิต 3. ปัจจัยเกี่ยวข้องด้านระดับการศึกษา และบุคลิกภาพแบบมั่นคงและอ่อนไหวทางอารมณ์ (Scale-N) มีความสัมพันธ์กับเจตคติต่อเรื่องสิทธิผู้ป่วยอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ ระดับ .01 โดยแพทย์และพยาบาลที่มีการศึกษาสูง มีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าแพทย์และพยาบาล ที่มีระดับการศึกษาที่ต่ำกว่า ส่วนแพทย์และพยาบาลที่มีบุคลิกภาพแบบมั่นคงทางอารมณ์ (stability) มีเจตคติอยู่ในระดับมากกว่าแพทย์และพยาบาล ที่มีบุคลิกภาพแบบอ่อนไหวทางอารมณ์ (neuroticism)